Suurah At-Tawbah — Aayad 109

Macnada Erayada:

• أَسَّسَ بُنْيَانَهُ: Dhigay aasaaska dhismihiisa.
• تَقْوَى: Ka dhawrsashada Ilaahay, adoo sameynaya amarkiisa kana fogaansanaya waxa uu ka reebay.
• رِضْوَانٍ: Raalli ahaanshaha Ilaahay.
• شَفَا جُرُفٍ هَارٍ: Geeska god dumi ku dhawaad ah oo dhici doona.

Tafsiirka:

Ma waxaa isu qeyb noqon kara mid dhismihiisa ku dhisay dhawrsashada Ilaahay iyo raalli ahaanshihiisa, iyo mid dhismihiisa ku dhisay gees god dumi ku dhawaad ah oo dhici doona? Hubaal ma isu qeyb noqon karaan. Kan ugu horreeya waa mid dhismihiisu adag yahay, kuna taagan yahay aasaas adag oo xasilloon, waana kaas khayr badan. Kan labaadna waa mid dhismihiisu ku taagan yahay meel khatar ah oo dhici doonta, markaasuu dhismihiisu la dhici doonaa, isagoo ku dhici doona Naarta Jahannamo. Tani waa tusaale ku saabsan dadkii dhisey Masiidka "Diraar" (masjidka waxyeelada) ee doonayay inay ku kala gooyaan Muslimiinta, ku xoojiyaan gaalnimada, iyo inay waxyeelleeyaan Mu'miniinta. Ilaahay ma hanuuniyo dadka daalimiinta ah ee xadgudbay, ee gaalnimada iyo munaafaqnimada ku socda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Waa inay noqotaa ujeeddooyinkayagu fiican yihiin marka aan dhismayno ama wax qabanayno, si aan u noqonno kuwo Ilaahay raalli ka yahay, ee aan u dhismin si waxyeello ama kala goyn ah.
2. Khayrka iyo barakada waxay ku jiraan waxa Ilaahay raalli ka yahay, ma aha waxa u muuqda mid weyn ama qurux badan, laakiin aan lahayn aasaas fiican.
3. Ka digtoonaanshaha munaafaqnimada iyo waxyeellada ee dadka Muslimiinta ah ku kala gooya, waa sifo ay tahay in Muslimiintu ka fogaadaan.
4. Ilaahay ma hanuuniyo daalimiinta, sidaas darteed waa inaan ka fogaannaa dulmiga nooc kasta ha ahaadee, si aan u helno hanuunka Ilaahay.