சூரா அத்-தௌபா — வசனம் 15

சொற்பொருள்:

• غَيْظَ – கோபம், எரிச்சல், உள்ளத்தில் எழும் கடும் வேதனை.
• يَتُوبُ – பாவமன்னிப்பு வழங்குதல், தவ்பா செய்வதை ஏற்றல்.
• عَلِيمٌ – அனைத்தையும் நன்கறிந்தவன்.
• حَكِيمٌ – மிக்க ஞானமுடையவன், ஒவ்வொரு செயலையும் தக்க காரணத்துடன் செய்பவன்.

விளக்கம்:

இறைவன் தன் நம்பிக்கையாளர்களான அடியார்களின் உள்ளங்களில் நீண்ட காலமாக எரிந்து கொண்டிருந்த கோபத்தையும், வேதனையையும் அகற்றுகிறான். ஏனெனில், இணைவைப்பாளர்களின் சதிகள் மற்றும் கொடுமைகளால் அவர்களின் உள்ளங்கள் புண்பட்டிருந்தன. அவர்களுக்கு எதிரான வெற்றியை அளித்து, அவர்களின் உள்ளக் குமுறலைத் தணிக்கிறான். பின்னர், அந்த இணைவைப்பாளர்களில் தவ்பா செய்து இஸ்லாத்தைத் தழுவ விரும்புபவர்களை இறைவன் மன்னித்து, அவர்களின் தவ்பாவை ஏற்று நேர்வழியில் செலுத்துகிறான். மக்காவின் வெற்றி நாளில் அபூசுஃப்யான் போன்றோர் இவ்வாறே இஸ்லாத்தைத் தழுவி மன்னிப்புப் பெற்றனர். இறைவன் தன் அடியார்களின் உள்ளங்களில் உள்ளதை நன்கறிந்தவன்; யார் உண்மையாகவே தவ்பா செய்கிறார்கள் என்பதை அறிவான். மேலும், அவன் மிக்க ஞானமுடையவன்; அவன் செய்யும் ஒவ்வொரு காரியமும் காரண காரியத்துடனும், நிறைவான ஞானத்துடனும் இருக்கிறது.

பயன்கள்:

1. இறைவன் தன் நம்பிக்கையாளர்களின் உள்ளக் குமுறலைத் தீர்த்து, அவர்களுக்கு மன அமைதியை வழங்குகிறான் – இது அவனுடைய கருணையின் அடையாளம்.
2. வெற்றி என்பது இறைவனின் உதவியால் மட்டுமே கிடைக்கும்; அது நம்பிக்கையாளர்களின் உள்ளங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது.
3. இறைவன் தவ்பா செய்பவர்களை மன்னிப்பதில் தாராளமாக இருக்கிறான்; எவ்வளவு பெரிய பாவியாக இருந்தாலும், உண்மையான மனம் திருந்துதலுடன் தவ்பா செய்தால் அவன் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
4. இறைவனின் ஞானம் மற்றும் அறிவு அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது; அவனுடைய ஒவ்வொரு தீர்ப்பும் நியாயமானது.
5. இந்த வசனம் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு நம்பிக்கையூட்டுகிறது – எத்தகைய துன்பங்கள் வந்தாலும், இறைவன் தன் அடியார்களின் உள்ளங்களைத் தணிவித்து, அவர்களுக்கு வெற்றியை வழங்குவான் என்பது உறுதி.