Sure Tevbe — Ayet 54

Kelime Anlamları:

• Nefekāt: Harcamalar, sadakalar, mallarından verdikleri şeyler.
• Küsālā: Tembel, ağır davranan, isteksizce.
• Kārihūn: İstemeyerek, zorla, gönülsüzce yapanlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, münafıkların yaptıkları harcamaların ve ibadetlerin neden kabul edilmediğini bizlere haber vermektedir. Onların mallarından verdikleri sadakaların kabul edilmesine engel olan şey, Allah'a ve O'nun elçisi Muhammed (s.a.v.)'e küfretmeleri, yani kalplerinde inkârı gizlemeleridir. Çünkü amellerin Allah katında değer kazanmasının ilk şartı, sağlam bir imana sahip olmaktır. İman olmayınca, yapılan işler boşa gider.

Bunun yanında onlar, namaza geldiklerinde bile üşenerek, ağır ağır, isteksiz bir şekilde gelirler. Namazı bir yük olarak görürler; onun sevabını ummazlar, terk etmenin azabından da korkmazlar. Çünkü kalpleri imanla aydınlanmamıştır. Aynı şekilde mallarını infak ederken de gönülsüz davranırlar. Verdikleri şeyi bir kayıp, vermediklerini ise bir kazanç sayarlar. Bu yüzden verdikleri sadakalar, gösterişten ve zorunluluktan öteye geçmez.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize çok önemli bir ders vermektedir: Amellerin makbul olması, ihlasa ve sağlam bir imana bağlıdır. Namaz kılan, zekât veren, hayır yapan bir Müslüman, bunları Allah rızası için ve severek yapmalıdır. Tembellik ve isteksizlik, amelin değerini düşürür. Allah Teâlâ, gönülden ve ihlasla yapılan amelleri kabul eder, samimiyetsiz olanları ise geri çevirir. Öyleyse bizler, imanımızı güçlendirip ibadetlerimizi büyük bir şevk ve sevinçle yapalım. Namazımıza koşarak gidelim, mallarımızdan Allah yolunda severek harcayalım. Unutmayalım ki Allah, temiz kalple ve ihlasla yapılan hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmaz.