ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 54

የቃላት ማብራሪያ፦

• نَفَقَاتُهُمْ (ነፈቃቱሁም)፦ ምጽዋታቸውን ማለት ነው።
• كُسَالَى (ኩሳላ)፦ ሰነፎች፣ በዝግታና በልብ ዝንባሌ ያለ ሁኔታ የሚሠሩ ማለት ነው።
• كَارِهُونَ (ካሪሁን)፦ ጠላቶች፣ በግድ የሚሰጡ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ ሲሆን፣ የሰዎችን ውስጣዊ ሁኔታና የልብ ዝንባሌ በሚገባ ይወቃል። በዚህ አንቀጽ ውስጥ አላህ ለምእመናን አንድ ትልቅ ትምህርት ይሰጣል፦ ምጽዋትና ሌሎች መልካም ሥራዎች የሚቀበሉት ከንጹህ ልብና ከእውነተኛ እምነት ሲወጡ ብቻ ነው።

እነዚህ ሰዎች ምጽዋታቸው ተቀባይነት ያላገኘበት ምክንያት ሦስት ነው፦

አንደኛ፦ እነሱ በአላህና በመልእክተኛው (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) አላመኑም። እምነት የሌለው ልብ ምንም ያደርገው ሥራ በአላህ ዘንድ ተቀባይነት አያገኝም። ልቡ በክህደት የተሞላ ሰው ብዙ ለጋስነት ቢያደርግም፣ ዋጋውን ከአላህ ዘንድ አያገኝም።

ሁለተኛ፦ ወደ ሶላት ሲመጡ በስንፍናና በልብ ዝንባሌ ነው። ሶላት የሚሰግዱት በፍቅርና በተስፋ ሳይሆን፣ በግድና በስነፍ ነው። እነሱ በሶላት ውስጥ ዋጋን አይጠብቁም፣ ለትተውትም ቅጣትን አይፈሩም። ይህ ደግሞ የልባቸው ግድየለሽነትና የእምነት ማጣት ምልክት ነው።

ሦስተኛ፦ ሲለግሱም በጠላትነትና በግድ ነው። ለጋስነትን እንደ ኪሳራና እንደ ቅጣት ይቆጥሩታል፤ ስለዚህ በልብ ፈቃድ ሳይሆን በግድ ይሰጣሉ።

ከዚህ አንቀጽ የምንማረው ትልቅ ትምህርት ይህ ነው፦ አላህ የሚመለከተው የሥራውን መጠን ብቻ ሳይሆን የልብን ንጽህናና የውስጥ ዝንባሌንም ጭምር ነው። ስለዚህ ሙስሊም ሁሉ ሥራውን ሁሉ ለአላህ ብቻ በመስጠት፣ በፍቅርና በተስፋ ሊሠራ ይገባል። ሶላትን በደስታና በትጋት መስገድ፣ ምጽዋትንም በልብ ፈቃድና በደስታ መስጠት የእውነተኛ እምነት ምልክት ነው። አላህ ልቦቻችንን በእምነት ያጠራልን፣ ሥራዎቻችንንም በእርሱ ዘንድ ተቀባይነት ያገኙ ይሁኑልን።