Аль-Балад сүрөсү — Аят 14

1. Керектүү сөздөрдүн мааниси:

— «أَوْ»: же, же болбосо дегенди билдирет.

— «إِطْعَامٌ»: тамак берүү, тамактандыруу.

— «ذِي مَسْغَبَةٍ»: катуу ачкачылык болгон, тамак тартыш болгон күн.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят адамдын оор тоо жолундай кыйынчылыктарды жеңип, жакшылыкка жетүү жолдорун сүрөттөйт. Анда айтылат: же катуу ачкачылык болгон күнү тамак берүү. Башкача айтканда, элдин көбү тамак таба албай кыйналган, тамак тартыш болгон оор күндөрү ачкаларга, муктаждарга тамак берүү — бул дагы зор жакшылык жана адамды Аллахтын ыраазылыгына жакындаштырган иш. Мындай күнү тамак берүү — жөнөкөй жакшылык эмес, ал чоң сабырды, жоомарттыкты жана боорукердикти талап кылган оор, бирок сооп-себеби улуу амал. Ал эми бул аяттан мурунку аятта айтылган «кулду эркиндикке чыгаруу» менен катар, бул дагы оор тоо жолун багындыруунун, б.а. жакшылыктардын бийик даражасына жетүүнүн бир жолу экени баяндалат.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

— Ислам дини ачкаларга, муктаждарга тамак берүүгө чоң маани берет; бул — ыймандын жана боорукердиктин белгиси.

— Ачкачылык учурунда жардам берүү — өзгөчө сооптуу, анткени ошол учурда муктаждык эң күчтүү болот.

— Жакшылык кылуу аркылуу адам Аллахтын ыраазылыгына жана бейишке жетүүнүн оор, бирок даңктуу жолун басат.

— Бул аят адамдарды жоомарттыкка, боорукердикке жана бири-бирине жардам берүүгө чакырат, ошону менен Исламдын сулуулугун жана анын адамзатка болгон мээримин көрсөтөт.