سورت بلد — آیت 14

د کلمو معناګانې:

• مسغبة: لوږه، قحطي، د لوږې سخته ورځ.

تفسیر:

دا آیت د هغو سختو کارونو په لړ کې دی چې انسان ته د نجات لار ښیي. مطلب دا دی چې انسان دې په هغه ورځ کې چې لوږه او قحطي سخته وي، خپل ځان ته ستونزمن کار وګڼي او بېوزله او لوږمنو خلکو ته خواړه ورکړي. دا هغه وخت دی چې خواړه کم وي او خلک په سختۍ سره ځان ته خواړه موندلی شي. په داسې حال کې خیرات کول ډېر ارزښت لري. په ځانګړې توګه که دا خواړه یتیم ته ورکړل شي چې له خپلوانو څخه وي، نو په دې کې د صدقې او د خپلولۍ د اړیکو د ساتلو دواړه فضیلتونه سره یوځای کیږي. او که دا خواړه هغه فقیر ته ورکړل شي چې هېڅ شی نه لري او له لوږې ځورېږي، نو دا هم ډېر لوی نیکي ده.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د لوږمنو او بېوزلو خلکو د مرستې ارزښت ښیي، په ځانګړې توګه په هغه وخت کې چې خلک په سختۍ کې وي.
• دا موږ ته زده کوي چې د خپلوانو یتیمانو پالنه ډېره لوړه درجه لري، ځکه چې په دې سره دواړه نیکۍ ترلاسه کیږي: د خپلولۍ اړیکه او د یتیم پالنه.
• دا آیت موږ ته د قیامت د ورځې د سختو حالاتو یادونه کوي او هڅوي چې په دې دنیا کې د نیکیو په واسطه د هغې ورځې د سختۍ څخه خلاصون ومومو.
• دا موږ ته دا هم ښیي چې اسلام د بېوزلو او اړمنو خلکو سره د مرستې امر کوي او دا کار د مسلمان د ایمان د بشپړتیا نښه ده.