சூரா அல்-பலத் — வசனம் 14

சொற்பொருள்:

• مَسْغَبَة – பசி, பஞ்சம், மிகக் கடுமையான பட்டினி.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், மனிதன் செல்வத்தைச் செலவழித்து நன்மை செய்யக்கூடிய வழிகளில் ஒன்றாக, மிகக் கடுமையான பஞ்சம் நிலவும் நாளில் உணவளிப்பது குறிப்பிடப்படுகிறது. அதாவது, மக்கள் பட்டினியால் வாடும் வேளையில், பசியால் வாடுவோருக்கு உணவளிப்பது மகத்தான நற்செயலாகும். இது குறிப்பாக (1) உறவினர்களில் உள்ள அநாதைக் குழந்தைக்கு உணவளிப்பதைக் குறிக்கிறது – இதில் தர்மத்தின் நன்மையும், உறவைப் பேணுவதின் நன்மையும் இணைந்துள்ளன. (2) அல்லது முற்றிலும் வறுமையில் வாடும் ஏழைக்கு உணவளிப்பதைக் குறிக்கிறது – இவர்களிடம் எதுவும் இல்லாதவர்கள், முற்றிலும் உதவியற்றவர்கள். இந்த நாளில் உணவு அரிதாகக் கிடைக்கும் என்பதால், அந்நாளில் உணவளிப்பது மிகவும் சிறப்பானதும், அதிக நன்மை தரக்கூடியதுமாகும்.

பயன்கள்:

• பசியால் வாடுவோருக்கு உணவளிப்பது மிக உயர்ந்த நற்செயல்களில் ஒன்றாகும், குறிப்பாக பஞ்ச காலத்தில் அது மேலும் சிறப்பு பெறுகிறது.
• உறவினர்களில் உள்ள அநாதைகளுக்கு உதவுவது, தர்மத்தின் நன்மையுடன் உறவைப் பேணுவதின் நன்மையையும் இணைத்துத் தருகிறது.
• முஸ்லிம்கள் தங்கள் செல்வத்தை மற்றவர்களின் நலனுக்காக, குறிப்பாக தேவைப்படுவோருக்காகச் செலவழிக்க ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள்.
• இஸ்லாம் செல்வத்தைச் சேமித்து வைப்பதை மட்டும் ஊக்குவிக்காமல், அதை சமூக நலனுக்காகப் பயன்படுத்தவும் வழிகாட்டுகிறது.
• இந்த வசனம், சமூகத்தில் உள்ள ஏழை எளியவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் சமூக நீதியை நிலைநாட்ட இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது.