Surja El-Beled — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• Masgabah (مَسْغَبَة): uri e madhe, zi buke, kohë kur ushqimi është i rrallë dhe njerëzit vuajnë nga uria.

Tefsiri i ajetit:

Kjo pjesë e ajetit vjen si vazhdim i rrugës së vështirë që të çon te shpëtimi dhe suksesi. Ajo që përmendet këtu është dhënia e ushqimit në një ditë zie dhe urie të madhe, kur njerëzit kanë nevojë të madhe për ushqim dhe ai është i pakët. Ky veprim është ndër më të vështirat, sepse njeriu në kohë zie është më i prirë të ruajë ushqimin për vete dhe familjen e tij, por Allahu e lavdëron atë që e kapërcen këtë ndjenjë dhe jep nga ajo që ka, duke ushqyer ata që kanë nevojë. Në këtë kontekst, theksohet se ushqyerja e jetimëve që janë të afërm ka vlerë të dyfishtë, sepse kombinon sadakanë me ruajtjen e lidhjeve familjare, si dhe ushqyerja e të varfërve që janë në skamje të plotë dhe nuk kanë asgjë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Islami e bën ndihmën ndaj të tjerëve një nga rrugët kryesore për të arritur kënaqësinë e Allahut dhe suksesin në jetën tjetër.
2. Vlera e dhënies së ushqimit rritet në kohë zie dhe vështirësie, sepse atëherë nevoja është më e madhe dhe veprimi është më i vështirë.
3. Islami kujdeset për të gjitha shtresat e shoqërisë, duke filluar nga jetimët e afërm, të cilët kanë të drejtë të dyfishtë (farefisi dhe jetimi), e deri te të varfrit që nuk kanë asgjë.
4. Ky ajet na mëson se pasuria është provë dhe përgjegjësi, dhe se ajo duhet shfrytëzuar për t'i shërbyer njerëzimit, jo vetëm për kënaqësi personale.