Surja El-Lejl — Ajet 18

Kuptimet e fjalëve:

• يُؤْتِي مَالَهُ: e jep pasurinë e tij, e shpenzon atë.
• يَتَزَكَّى: kërkon të pastrohet nga mëkatet dhe të rritet tek Allahu me vepra të mira.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet përshkruan një cilësi të njeriut që është shumë i devotshëm dhe i frikësohet Allahut, i cili e jep pasurinë e tij duke kërkuar pastrimin e vetes nga mëkatet dhe duke synuar rritjen shpirtërore. Ai nuk e jep pasurinë për t’ia kthyer dikujt një të mirë që i ka bërë, as për lavdërim apo syfaqje, por e shpenzon atë vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të tij të Lartë. Ky njeri është shembulli më i lartë i sinqeritetit, sepse qëllimi i tij është vetëm fytyra e Allahut dhe shpërblimi i Tij. Kjo cilësi i përket në mënyrë të veçantë Ebu Bekrit Siddik (Allahu qoftë i kënaqur me të), i cili e dha pasurinë e tij të tërë në rrugën e Allahut, duke kërkuar pastrimin dhe lartësimin e gradës së tij tek Zoti. Allahu i Lartë i premton atij në Xhennet atë që do ta kënaqë plotësisht.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitet sinqeriteti në dhënie dhe vepra, sepse vlera e veprës është te qëllimi, jo te sasia.
2. Mësojmë se pasuria është mjet për pastrim shpirtëror dhe afrim tek Allahu, kur përdoret në rrugë të mira.
3. Ajeti na mëson se njeriu i devotshëm nuk e pret shpërblimin nga njerëzit, por vetëm nga Allahu, dhe kjo është shenjë e besimit të vërtetë.
4. Në këtë ajet ka lavdërim për ata që ndihmojnë pa pritur kthim falënderimi, gjë që e bën zemrën të pastër nga egoizmi dhe syfaqja.
5. Ajeti na nxit që pasurinë ta shohim si një mundësi për të fituar Xhennetin dhe kënaqësinë e Allahut, e jo si qëllim në vetvete.