Аль-Лейль сүресі — Аят 18

1. Сөздердің мағынасы:

• يُؤْتِي — береді, жұмсайды.
• مَالَهُ — өз мал-мүлкін.
• يَتَزَكَّى — тазаруды, пәк болуды қалайды; күнәлардан арылып, Алланың алдында таза болуды көздейді.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Алладан қорқып, сақтанатын адамның сипатын баяндайды. Ол — өз мал-мүлкін Алла жолында жұмсайтын, жақсылыққа, қайырымдылыққа жұмсайтын адам. Ол мұны біреудің алдындағы парызын өтеу үшін немесе біреуден бір жақсылыққа жауап ретінде емес, тек қана күнәларынан арылып, ішкі жан дүниесін тазарту, рухани пәк болу үшін жасайды. Яғни ол берген садақасымен Алланың разылығын іздейді, өзінің нәпсісін тазартып, Алланың алдында зиялы, пәк болуды мақсат етеді. Бұл — иман мен ихластың шыңы: адам мал бергенде Алланың разылығын ғана көздеп, сол арқылы жүрегін күнәлардан тазартады. Осындай адамдар қиямет күні тозақтан алыс болып, Алланың мейіріміне бөленеді. Бұл аяттың алдыңғы аяттармен байланысында айтылғандай, мұндай адамдар тозақтан құтылып, жәннатқа кіреді. Алла оған жәннатта разы болатын нығметтерді береді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Мал-мүлкін Алла жолында жұмсау — тақуалықтың және иманның белгісі. Бұл адамды күнәлардан тазартып, рухани жақтан өсіреді.
• Садақа мен қайырымдылықты тек Алланың разылығы үшін жасау керек; біреудің алдындағы міндетті өтеу немесе мақтану үшін емес.
• Ислам — жомарттық пен тазару діні. Мал беру арқылы адам өзінің жүрегін сараңдықтан, тәкаппарлықтан тазартады.
• Бұл аят бізге Алланың разылығын іздеп, игілік жасауға шақырады. Осындай амалдар адамды жәннатқа жақындатады.
• Адам баласына үлгі: Әбу Бәкір әс-Сиддиқ (р.а.) сияқты сахабалар өз малдарын Алла жолында жұмсап, рухани тазарудың үлгісін көрсетті. Бұл бізді де жақсылыққа, жомарттыққа, ихласқа шақырады.