سورت لیل — آیت 18

1. د کلمو معناګانې:

• «يُؤْتِي»: ورکوي، بېرته ورکوي.
• «يَتَزَكَّى»: پاکيږي، له ګناهونو او ناپاکیو څخه پاکېږي، او د الله په نزد د ثواب او خیر د زیاتوالي غوښتونکی وي.

1. د آیت تفسیر:

دا آیت د هغه چا په اړه دی چې له جهنم څخه لرې ساتل کېږي، هغه څوک چې ډېر پرهېزګار وي. دا پرهېزګار سړی خپل مال د الله په لار کې ورکوي، نه د دې لپاره چې چا ورته څه احسان کړی وي او هغه یې بدله ورکوي، بلکې د دې لپاره چې خپل ځان له ګناهونو پاک کړي او د الله د رضا او خوښۍ غوښتونکی وي. هغه د الله د لوړ مقام او د هغه د رضایت په طلب کې خپل مال لګوي، نه د خلکو د ستاینې یا د نعمتونو د بدلې لپاره. الله تعالی به هغه ته په جنت کې داسې نعمتونه او خوشحالۍ ورکړي چې هغه به ورسره راضي او خوشحاله وي. دا آیت د حضرت ابوبکر صدیق رضي الله عنه په اړه هم نازل شوی، چې هغه به خپل مال د الله په لار کې د دې لپاره لګاوه چې د الله په نزد زکی او پاک شي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آیت موږ ته ښیي چې د مال لګول باید د الله د رضا لپاره وي، نه د خلکو د ستاینې یا د نعمتونو د بدلې لپاره.
• پرهېزګاري او تقوا د الله په لار کې د مال لګولو سره تړلې ده؛ څوک چې په رښتیا پرهېزګار وي، خپل مال به د الله په لار کې لګوي.
• د مال ورکول د ځان د پاکولو یوه لاره ده؛ کله چې مونږ د الله په لار کې مال لګوو، زمونږ زړه له بخل او دنیا سره له مینې څخه پاکېږي.
• الله تعالی د خپلو بندګانو د ښو کارونو اجر نه یوازې په دنیا کې ورکوي، بلکې په آخرت کې به هغوی ته داسې نعمتونه ورکړي چې د هغوی زړه به ورسره خوشحاله وي.
• دا آیت مونږ ته د ابوبکر صدیق رضي الله عنه د سخاوت او د الله سره د مینې یادونه کوي، چې هغه د مسلمانانو لپاره یو ښه مثال دی.