Surat Al-Lail — Ayat 18

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يُؤْتِي (yu'tī): menehi, nyukakake, utawa ngetokake.
• مَالَهُ (mālahu): bandhane, hartane dhewe.
• يَتَزَكَّىٰ (yatazakkā): ngresikake awake, nggoleki supaya awake dadi resik lan suci ing ngarsane Allah, ora mung resik saka reged nanging uga resik saka dosa lan srakah.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki nyritakake bab wong kang paling takwa, yaiku wong kang ngetokake bandhane kanggo kabecikan. Dheweke menehi hartane ora merga kepengin dibales utawa merga ana wong kang wis tau nulungi dheweke, nanging mung merga kepengin ngresikake awake saka dosa lan srakah, lan kepengin oleh ridhane Allah kang Mahaluhur. Dheweke ngarep-arep supaya ing ngarsane Allah kalebu wong kang resik lan zaki. Allah bakal paring piwales ing suwarga kang marakake dheweke lega lan seneng. Ing kene ana tuladha kang cetha, yaiku Abu Bakar Ash-Shiddiq radhiyallahu 'anhu, kang ngetokake bandhane kanggo mbantu agama Islam tanpa ngarep-arep piwales saka manungsa.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Sumbangan lan sedekah iku dadi sarana kanggo ngresikake awake saka dosa lan srakah, dudu mung kanggo mbantu wong liya.
• Wong kang ngetokake bandhane kanthi ikhlas mung merga Allah, bakal oleh ganjaran kang marakake dheweke bungah ing akhirat.
• Ikhlas iku penting banget: aja ngarep-arep piwales saka manungsa, nanging mung ngarep-arep ridhane Allah.
• Tuladha para sahabat, kayata Abu Bakar Ash-Shiddiq, mulangake marang kita supaya wani ngetokake bandhane kanggo agama lan kaum muslimin.
• Ayat iki ngajak kita padha tresna marang agama Islam lan Al-Qur'an, amarga ajarané tansah ngajak marang kabecikan, kebersihan ati, lan katentreman urip.