Surat Al-Lail — Ayat 6

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَصَدَّقَ : lan dheweke mbenerake / ngakoni kanthi ati lan lisan.
• بِالْحُسْنَىٰ : yaiku kabecikan kang paling utama, kang dimaksud yaiku tembung tauhid "لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللهُ", lan uga kalebu janji-janji becik saka Allah marang wong kang taqwa.

2) Tegese ayat iki:

Ayat iki nyritakake bab wong kang wis nindakake kabecikan, yaiku wong kang gelem ngetokake bandhane ing dalan Allah, lan ngati-ati saka larangan-larangan Allah. Saliyane iku, dheweke uga mbenerake lan ngakoni kanthi ati kang mantep marang tembung tauhid, yaiku "لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللهُ", sarta ngakoni sakabehe pangandikan lan janji-janji Allah, kalebu janji bakal diparingi piwales kang luwih becik lan cukup. Wong kang kaya mangkene bakal diparingi pituduh lan gampangake dalane marang sakehe kabecikan lan keslametan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake yen iman iku ora mung ana ing ati, nanging kudu dibarengi karo tumindak nyata, kayata sedekah lan taqwa marang Allah.
• Wong kang mbenerake tembung tauhid lan janji-janji Allah bakal diparingi ganjaran kang becik lan dalane digampangake dening Allah.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan semangat kanggo saben wong Islam supaya tansah percaya marang janji-janji Allah, amarga saben kabecikan kang ditindakake mesthi ana piwalese saka Allah.
• Tembung tauhid "لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللهُ" iku dadi dhasar utama ing agama Islam, mula sapa kang ngakoni lan mbenerake kanthi temen bakal oleh kabegjan ing donya lan akhirat.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora wedi ngetokake bandhane ing dalan Allah, amarga kabeh iku bakal diganti dening Allah kanthi piwales kang luwih apik lan cukup.