سوره لیل — آیه 6

معانی کلمات:

• صَدَّقَ: باور کرد، تصدیق نمود.
• بِالْحُسْنَىٰ: به معنای «نیکوترین» است که در این آیه به «کلمه توحید (لا إله إلا الله)» و یا «وعدههای نیکوی خداوند» اشاره دارد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، یکی از ویژگیهای کسانی را که راه سعادت را میپیمایند بیان میکند: آنان به «حُسنی» یعنی بهترین و نیکوترین چیزها ایمان میآورند. این «حُسنی» شامل کلمه پاک توحید (لا إله إلا الله) و آنچه بر آن مترتب میشود، یعنی باور به یگانگی خداوند، رسالت پیامبران، روز جزا و وعدههای الهی درباره پاداش نیکوکاران است. همچنین تصدیق به «حُسنی» به معنای باور داشتن به وعدههای خداوند در مورد جایگزینی و عوض دادن در برابر انفاق و تقواست. کسی که به این حقایق ایمان قلبی داشته باشد و آنها را با عمل خود تأیید کند، در حقیقت به نیکوترین باورها و بهترین وعدهها چنگ زده است. این تصدیق، نه تنها زبانی، بلکه باور قلبی و التزام عملی است که انسان را به سوی خیر و صلاح رهنمون میشود.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به توحید و باور به وعدههای الهی، آرامشبخش دل انسان است و او را از اضطراب و ناامیدی نجات میدهد.
• تصدیق به «حُسنی» زمینهساز توفیق الهی است؛ هر که به نیکیها و وعدههای خدا ایمان آورد، خداوند او را در مسیر خیر و نیکی یاری میکند.
• این آیه نشان میدهد که ایمان واقعی، تنها ادعای زبانی نیست، بلکه باور قلبی و همراه با عمل صالح است که انسان را به سعادت میرساند.
• باور به پاداشهای الهی، انسان را به بخشش و تقوا ترغیب میکند و او را از بخل و دنیاپرستی بازمیدارد.