სურა ას-საფათი pdf

37:1 ვფიცავ [მე [ალლაჰი)] მათ [ანგელოზებს], რომლებიც (თავიანთი უფლის თაყვანისცემაში) დგანან მწკრივებად,

37:2 და ვფიცავ [ანგელოზებს], რომლებიც მტკიცედ დევნიან ღრუბლებს,

37:3 და ვფიცავ მათით, ვინც კითხულობს შეგონებას [ვინც ახსენებს ალლაჰს და კითხულობს მის სიტყვას].

37:4 ჭეშმარიტად, თქვენი ღმერთი, არის ერთი [არ არსებობს სხვა ღმერთი გარდა მისი],

37:5 ის არის უფალი [შვიდი] ცისა და მიწის და იმისა, რაც მათ შორისაა და აღმოსავლეთების უფალი [მზისა და სხვა ციური სხეულების მბრძანებელი]!

37:6 ჭეშმარიტად, ჩვენ შევამკეთ უახლოესი ზეცა [სამყარო] ვარსკვლავების სილამაზით.

37:7 და დასაცავად ყოველი მეამბოხე/ურჩი სატანისგან.

37:8 ვერ ისმენენ ისინი [ეშმაკები] უმაღლესი საზოგადოების [ანგელოზთა] საუბარს, და თავს ესხმიან მათ [ეშმაკებს] [ელვებით] ყოველი მხრიდან.

37:9 რათა განიდევნონ ისინი [ეშმაკები] (ზეციური მოსმენისგან), და მათთვისაა მომზადებული მარადიული სასჯელი ჯოჯოხეთში.

37:10 (ეშმაკები ვერ ისმენენ უმაღლეს საზოგადოებას) გარდა იმათგან [ეშმაკთაგან], ვინც სწრაფად მოიპარავს სიტყვას [ანგელოზთა ნათქვამს], და მას მყისვე მისდევს მბზინავი, მფრქვეველი ალმური.

37:11 ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო]: ნუთუ ისინი უფრო ძნელად შესაქმნელნი არიან, თუ ის, რასაც ჩვენ შევქმენით [ყველა სხვა ქმნილება]? ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ისინი [მათი მამა ადამი] წებოვანი თიხისგან.

37:12 მაგრამ შენ [ო, მოციქულო] გაოცებული ხარ იმით, [თუ როგორ უარყოფენ ისინი აღდგომის რწმენას] და ამასთანავე დასცინიან კიდეც.

37:13 და როცა მათ შეაგონებენ, არ შეიგონებენ.

37:14 და როცა ისინი ხედავენ ნიშანს [სასწაულს], დასცინიან.

37:15 და თქვეს მათ [ურწმუნოებმა]: «ეს [რაც შენ მოიტანე] მხოლოდ აშკარა ჯადოქრობაა!

37:16 ნუთუ შესაძლებელია, რომ როდესაც მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მართლა აღვდგებით?

37:17 ან (ნუთუ) აღდგებიან ჩვენი პირვანდელი მამებიც?»

37:18 უთხარი მათ [ო, მოციქულო]: «დიახ, (ყველანი აღდგებიან სამსჯავროს დღეს) და თქვენ იმ დღეს იქნებით დამცირებულნი!»

37:19 ეს იქნება მხოლოდ ერთი ხმა [მეორე შებერვა], და აი – ისინი უკვე ხედავენ [სამსჯავროს დღის მოვლენებს].

37:20 და იტყვიან: «ვაი ჩვენ! ეს არის სამსჯავროს დღე!»

37:21 (მათ ეტყვიან): «ეს არის სასამართლოს დღე, რომელიც თქვენ სიცრუედ მიიჩნიეთ!»

37:22 ۞ (უზენაესი უბრძანებს ანგელოზებს): «შეკრიბეთ ყველა ის, ვინც უსამართლობას სჩადიოდა, მათთან ერთად მათი მსგავსებიც და ისინიც, ვისაც ისინი თაყვანს სცემდნენ

37:23 ალლაჰის გარდა, და წაიყვანეთ ისინი ჯოჯოხეთის გზისკენ,

37:24 და შეაჩერეთ ისინი (ვიდრე ჯოჯოხეთს მიაღწევენ), – ჭეშმარიტად, ისინი გამოიკითხებიან [თითოეულ სიტყვასა და საქმეზე]».

37:25 (მათ ეტყვიან): «რა დაგემართათ, რომ არ ეხმარებით ერთმანეთს?»

37:26 არა! ისინი დღეს სრულიად დამორჩილებულნი იქნებიან.

37:27 და მიუახლოვდებიან [ურწმუნონი] ერთმანეთს, და გამოკითხავენ ერთმანეთს.

37:28 ისინი ეუბნებიან (თავიანთ წინამძღოლებს): "ჭეშმარიტად, თქვენ მოდიოდით ჩვენთან მარჯვნიდან ».

37:29 (მათი წინამძღოლები) უპასუხებენ მათ: «პირიქით, თქვენ თვითონ არ იყავით მორწმუნენი.

37:30 და ჩვენ არ გვქონდა თქვენზე ძალაუფლება. მაგრამ თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო) (თვითონვე) იყავით ხალხი, გადამეტებული [ზღვარს გადასული ცოდვებში].

37:31 და ახდა ჩვენზე ჩვენი უფლის სიტყვა [მისი მუქარა], (ამიტომ) ჩვენ (თქვენთან ერთად) უეჭველად ვიგემებთ (სასჯელს)!

37:32 და ჩვენ დაგაბნიეთ თქვენ [გაგაშორეთ ჭეშმარიტ რწმენას], რადგან, ჭეშმარიტად, ჩვენ (თვითონვე) ვიყავით დაბნეულნი».

37:33 და იმ დღეს ისინი [როგორც წინამძღოლები, ასევე მათი მიმდევრები] თანამონაწილენი იქნებიან სასჯელში .

37:34 ჭეშმარიტად, ასე ვიქცევით დამნაშავეებთან [ვინც ურწმუნოება და ცოდვები აირჩია]!

37:35 რადგან ჭეშმარიტად, ისინი, როცა მათ ეუბნებოდნენ: «არ არსებობს ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა ალლაჰისა!» – ამპარტავნობდნენ.

37:36 და ამბობდნენ: «ნუთუ მართლა დავტოვებთ ჩვენს ღმერთებს (ვიღაც) პოეტის გამო, რომელიც შეპყრობილია?»

37:37 ოჰ, არა! ის (მუჰამმადი) მოვიდა ჭეშმარიტებით და დაადასტურა მოციქულების სიმართლე.

37:38 ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო), უეჭველად იგემებთ მტანჯველ სასჯელს!

37:39 და მოგეგებათ თქვენ მხოლოდ იმ [ცოდვებზე], რასაც თქვენ ჩადიოდით.

37:40 გარდა ალლაჰის რჩეული მსახურებისა,

37:41 ისინი მიიღებენ მათთვის აღთქმულ ცნობილ სარჩოს (სამოთხეში).

37:42 (მრავალფეროვან, გემრიელ) ნაყოფებს, და ისინი იქნებიან პატივში.

37:43 კურთხეულ (მარადიულ) ბაღებში.

37:44 ნაქარგ საწოლებზე (და მოსაუბრენი) ერთმანეთისკენ მიბრუნებული სახით.

37:45 მათ შემოივლიან თასებით (სამოთხის ღვინისა), რომელიც (გამოდის) წყაროდან.

37:46 თეთრი (ფერით) და სასიამოვნო (გემოთი) მსმელთათვის.

37:47 არ არის მასში [სამოთხის ღვინოში] სიგიჟე [გონებას არ აბნელებს] (განსხვავებით ამქვეყნიური ღვინისგან), და ისინი არ დათვრებიან მისგან.

37:48 და მათ (სამოთხეში) ეყოლებათ მზერადახრილნი , დიდი და ლამაზი თვალებით.

37:49 მსგავსნი ხელუხლებელი კვერცხებისა .

37:50 და მათგან ზოგი ახლოვდება სხვებთან, და იკითხავენ (ერთმანეთს, როგორ ცხოვრობდნენ მიწიერ ცხოვრებაში).

37:51 მათგან ერთ-ერთი [სამოთხის მკვიდრთაგან] იტყვის: «მე მყავდა (ერთი) მეგობარი.

37:52 ამბობდა [ის მეგობარი დაცინვით]: "ნუთუ შენ იმათ შორის ხარ, ვინც ჭეშმარიტად მიიჩნევს (აღდგომას)?!

37:53 ნუთუ (შესაძლებელია, რომ) როცა მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მაშინ ნამდვილად გავსამართლდებით?"»

37:54 იტყვის იგი [მორწმუნე] (იმათ, ვისთანაც ის საუბრობს სამოთხეში): «ნუთუ არ შეხედავთ (სად არის ახლა ის მეგობარი)?»

37:55 და მან შეხედა და იხილა იგი ჯოჯოხეთის შუაგულში.

37:56 ეტყვის იგი [მორწმუნე] (თავის ურწმუნო მეგობარს): «ვფიცავ ალლაჰს! შენ კინაღამ მეც დამღუპე.

37:57 და რომ არა ჩემი უფლის წყალობა (იმით, რომ მან მაჩუქა რწმენა და გამამტკიცა მასში), უეჭველად, ვიქნებოდი დასჯილთა შორის (შენთან ერთად)».

37:58 (და იტყვის მორწმუნე): «ნუთუ ჩვენ (უკვე) (აღარასოდეს) აღარ მოვკვდებით?!

37:59 გარდა ჩვენი პირველი სიკვდილისა, და ჩვენ აღარ ვიქნებით დასჯილნი.

37:60 ჭეშმარიტად, ეს არის დიადი გამარჯვება».

37:61 ასეთი (უდიდესი სიკეთის) მოსაპოვებლად იღვაწონ [იშრომონ] მშრომელებმა (ამქვეყნიურ ცხოვრებაში).

37:62 ეს [სამოთხის ნეტარება] უკეთესია, როგორც მასპინძლობა [როგორც ალლაჰისგან ბოძებული ძღვენი], თუ ზაყყუმის ხე?

37:63 ჭეშმარიტად, ჩვენ გავხადეთ იგი [ზაყყუმის ხე] გამოსაცდელად უსამართლოთა [ურწმუნოთათვის].

37:64 ჭეშმარიტად, ეს არის ხე, რომელიც გამოდის [იზრდება] ჯოჯოხეთის ძირში.

37:65 მისი ნაყოფი [იმდენად მახინჯია], რომ ეშმაკების თავებს ჰგავს.

37:66 ხოლო ისინი სინამდვილეში ჭამენ მათ [ზაყუმის ნაყოფს] და ივსებენ მისით თავიანთ მუცლებს.

37:67 შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათთვის (იქ) იქნება სასმელი — მდუღარე წყლის ნაზავი.

37:68 შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათი დაბრუნება აუცილებლად ჯოჯოხეთში იქნება.

37:69 რადგან ჭეშმარიტად, მათ ნახეს თავიანთი მამები [წინაპრები] გზააბნეულობაში.

37:70 და ისინი მათ კვალს სწრაფად გაჰყვნენ [დაუფიქრებლად].

37:71 და უკვე მათამდე წინა [თაობის] უმეტესობა გზას ასცდა.

37:72 და ჩვენ მათთან შემგონებლები გავგზავნეთ,

37:73 და შეხედე, როგორი იყო შეგონებულთა აღსასრული!

37:74 ალლაჰის გულწრფელ მსახურთა გარდა.

37:75 და აი, უკვე მოგვმართა ნუჰმა და რა შესანიშნავად ვუპასუხეთ მის ვედრებას.

37:76 და ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [ნუჰი] და მისი ოჯახი [გარდა მისი ცოლისა და ერთი შვილისა] დიდი მწუხარებისგან.

37:77 და ჩვენ ისე მოვაწყვეთ, რომ მისი შთამომავლობა დარჩენილიყო [მას შემდეგ, რაც მისი ხალხი დაიხრჩვენ].

37:78 და დავტოვეთ მის შესახებ (კეთილი ხსენება) უკანასკნელ თაობებში:

37:79 «მშვიდობა (წინასწარმეტყველ) ნუჰს სამყაროთა შორის [ყველა ანგელოზს, ჯინსა და ადამიანს შორის]!»

37:80 ჭეშმარიტად, ზუსტად ასე ვაჯილდოვებთ ჩვენ კეთილისმქმნელთ.

37:81 ჭეშმარიტად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო.

37:82 შემდეგ კი ჩვენ დავახრჩეთ სხვები.

37:83 და ჭეშმარიტად, მისივე თემიდან იყო [შუამავალი] იბრაჰიმი.

37:84 აი, იგი [იბრაჰიმი] მივიდა თავის უფალთან უბიწო გულით.

37:85 აი, მან [იბრაჰიმმა] უთხრა თავის მამას და ხალხს: «რას სცემთ თაყვანს?

37:86 ნუთუ, ცრუს იგონებთ და გსურთ თაყვანი სცეთ, ალლაჰის გარდა, [გამოგონილ] ღმერთებს?

37:87 აბა, რას ფიქრობთ სამყაროთა უფალზე?»

37:88 და მან შეხედა ვარსკვლავებს.

37:89 და თქვა: «ჭეშმარიტად, მე ავად ვარ!»

37:90 და მათ [მისმა ხალხმა] ზურგი აქციეს მას [შუამავალ იბრაჰიმს][და წავიდნენ დღესასწაულზე].

37:91 და შეიპარა იგი [იბრაჰიმი] მათ ღვთაებებთან და უთხრა [დაცინვით]: «ნუთუ არ ჭამთ [იმ საკვებს, რასაც თქვენი თაყვანისმცემლები გთავაზობენ]?

37:92 რა გჭირთ, რატომ არ ლაპარაკობთ [არ პასუხობთ ჩემს კითხვას]?»

37:93 და მიუახლოვდა იგი [იბრაჰიმი] მათ, და ურტყამდა მარჯვენა ხელით (ამტვრევდა მათ),

37:94 და მივიდნენ ისინი [მისი ხალხი] მასთან [იბრაჰიმთან] აჩქარებულნი.

37:95 უთხრა: «ნუთუ თაყვანს სცემთ იმას, რასაც თავადვე გამოჩიჩქნით [ხისგან და ქვისგან]?

37:96 ხოლო ალლაჰმა შეგქმნათ თქვენ და ისიც, რასაც თქვენ აკეთებთ».

37:97 (მრავალღმერთოვნებმა) თქვეს: «აუშენეთ მისთვის [იბრაჰიმისთვის] ნაგებობა, (ამოავსეთ ის შეშით, დაანთეთ) და ჩააგდეთ ცეცხლში!»

37:98 და განიზრახეს მის წინააღმდეგ მზაკვრობა (მისი მოკვლის მიზნით), ხოლო ჩვენ დავაქვეითეთ ისინი [დავამარცხეთ].

37:99 და თქვა მან [მოციქულმა იბრაჰიმმა]: «მე მივდივარ ჩემს უფალთან (იქ, სადაც თავისუფლად შევძლებ მის მსახურებას), და ის დამადგენს [სწორ] გზას». (და ასე გადასახლდა იგი შამში).

37:100 (შემდეგ მან ალლაჰს მიმართა): «უფალო ჩემო! მომმადლე შთამომავლობა, (რომელიც იქნება) მართალთაგანი!»

37:101 და გავახარეთ იგი მომთმენი ვაჟით (ისმაილით).

37:102 და როცა მან [ისმაილმა] მიაღწია (ისეთ ასაკს), რომ (უკვე) შეეძლო სიარული და შრომა მასთან ერთად, უთხრა [იბრაჰიმმა]: «ო, შვილო ჩემო! ჭეშმარიტად, მე ვხედავ სიზმარში (გამოცხადებას), რომ გწირავ შენ მსხვერპლად [ალლაჰისთვის], მაშ, შეხედე, რას ფიქრობ ამაზე». მან [ისმაილმა] თქვა: «ო, მამაჩემო! გააკეთე, რაც შენ გიბრაძანა (ალლაჰმა); (და) აღმომაჩენ, თუ ალლაჰი ინებებს, მომთმენთაგან» .

37:103 და როდესაც ორივენი [იბრაჰიმი და მისი ვაჟი ისმაილი] დაემორჩილნენ [ალლაჰს] და [იბრაჰიმმა] დააწვინა იგი შუბლით მიწაზე [იმისთვის, რომ მსხვერპლად შეეწირა ალლაჰისთვის],

37:104 და ჩვენ მივმართეთ მას [იმ მძიმე დროს, როცა უკვე მიახლოებული იყო დანა მისი ვაჟის ყელს]: «ო, იბრაჰიმ, [შეჩერდი]!

37:105 შენ უკვე დაადასტურე [საქმით] სიზმარი [წინასწარმეტყველური ხილვა]». ნამდვილად, ასე ვაჯილდოებთ კეთილის მოქმედთ.

37:106 ჭეშმარიტად, ეს იყო აშკარა გამოცდა.

37:107 და ჩვენ შევცვალეთ იგი [ისმაილი] დიდ შესაწირავი მსხვერპლით [ვერძით],

37:108 და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.

37:109 მშვიდობა იბრაჰიმს [ალლაჰისგან]!

37:110 ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ.

37:111 ჭეშმარიტად, იგი [იბრაჰიმი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყო.

37:112 და გავახარეთ იგი [იბრაჰიმი] ისჰაყით, შუამავლად და მართალთაგან.

37:113 და ჩვენ დავლოცეთ ის [იბრაჰიმი] და ისჰაყი. მაგრამ მათი შთამომავლობიდან არიან კეთილის მოქმედნიც და ასევე აშკარად საკუთარ თავს უსამართლოდ მომქცევნიც.

37:114 და [ასევე] ჩვენ მოვუვლინეთ წყალობა მუსას და ჰარუნს.

37:115 და ჩვენ გადავარჩინეთ ისინი ორივენი და მათი ხალხიც დიდი მწუხარებისგან [დამცირებისგან, მონობისგან და წითელ ზღვაში დახრჩობისგან].

37:116 და ჩვენ დავეხმარეთ მათ, და ისინი გახდნენ გამარჯვებულნი [ფარაონსა და მისი ხალხზე].

37:117 და ჩვენ მივანიჭეთ მათ ორს [მუსას და ჰარუნს] ნათელი წიგნი [თორა].

37:118 და ჩვენ წარვმართეთ ისინი ორივენი [მუსა და ჰარუნი] სწორ გზაზე.

37:119 და ჩვენ დავტოვეთ მათ შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.

37:120 მშვიდობა მუსას და ჰარუნს [ალლაჰისგან].

37:121 ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოვებთ კეთილისქმნელთ.

37:122 ჭეშმარიტად, ისინი ორივენი ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყვნენ.

37:123 და ჭეშმარიტად, ილიასი [ასევე] იყო გამოგზავნილთაგან.

37:124 აი, უთხრა მან თავის ხალხს [ისრაილის შთამომავლებს]: «ნუთუ არ შეგეშინდებათ [ალლაჰის სასჯელის]?

37:125 ნუთუ თქვენ მიმართავთ [ვედრებით] ბა'ლას და ტოვებთ შემოქმედთაგან საუკეთესოს,

37:126 [ტოვებთ] ალლაჰს, თქვენს უფალს და თქვენს პირველ მამათა უფალს ?

37:127 და მათ უარყვეს იგი [ილიას შუამავალი]. და ჭეშმარიტად, ისინი უეჭველად მოყვანილ იქნებიან [სასამართლო დღეზე].

37:128 გარდა ალლაჰის რჩეული მორჩილებისა .

37:129 და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.

37:130 მშვიდობა [შუამავალ] ილ იასინს [ილიასს].

37:131 ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ.

37:132 ჭეშმარიტად, იგი [შუამავალი ილიასი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთაგანი იყო.

37:133 და ჭეშმარიტად, ლუტი იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].

37:134 აი, ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [შუამავალი ლუტი] და მისი მთელი ოჯახი.

37:135 გარდა მოხუცი ქალისა [მისი ცოლისა], რომელიც დარჩენილთა შორის აღმოჩნდა [თავის ხალხთან ერთად დაიღუპა თავისი ურწმუნოების გამო].

37:136 შემდეგ ჩვენ გავანადგურეთ სხვები.

37:137 და, ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მექქელებო) თქვენს სავაჭრო მოგზაურობებში მათ [ლუტის დასახლებას] დილაობით ჩაუვლით.

37:138 და ღამითაც: ნუთუ ვერ აცნობიერებთ [რომ იგივე შეიძლება თქვენც დაგემართოთ]?

37:139 და ჭეშმარიტად, იუნუსიც იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].

37:140 აი, [ერთხელ] იგი [შუამავალი იუნუსი] გაიქცა [თავისი ხალხისგან ღმერთის ნებართვის გარეშე] [გაბრაზებული მათზე] გადატვირთული (ხალხითა და ტვირთით სავსე] გემისკენ.

37:141 და მან წილი ყარა [სხვა ადამიანებთან ერთად] და დამარცხებულთა შორის აღმოჩნდა .

37:142 და ის ჩაყლაპა ვეშაპმა, და იგი იყო გაკიცხულთაგანი.

37:143 და რომ არა ის, რომ იგი [მანამ, სანამ ვეშაპის მუცელში აღმოჩნდებოდა] იყო ალლაჰის მადიდებელთა შორის,

37:144 უთუოდ დარჩებოდა მის [ვეშაპის] მუცელში იმ დღემდე, ვიდრე არ აღსდგებოდნენ.

37:145 და ჩვენ კი გამოვაგდეთ იგი [იუნუსი] ცარიელ უდაბნოში [იქ, სადაც არც ადამიანი ცხოვრობს და არც რამე იზრდება], და ის იყო ძალაგამოცლილი.

37:146 და აღმოვაცენეთ ჩვენ მასზე გოგრის ხე [მოციქულ იუნუსისთვის ჩრდილად და საკვებად].

37:147 და გავგზავნეთ ჩვენ იგი [იუნუსი] ასი ათასთან, და უფრო მეტნიც იყვნენ .

37:148 და ირწმუნეს მათ და გადავუვადეთ მათ [სასჯელი] გარკვეულ დრომდე.

37:149 ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო] [შენს ხალხს]: «ნუთუ [ფიქრობენ, რომ] შენს უფალს ჰყავს ქალიშვილები, ხოლო მათ კი ვაჟები?!

37:150 [და ჰკითხე მათ]: «ნუთუ ჩვენ ქალებად შევქმენით ანგელოზები, და ისინი იყვნენ ამის მოწმენი [ესწრებოდნენ მათ შექმნას]?»

37:151 ო, დიახ! ჭეშმარიტად, ისინი თავიანთი მოგონილი სიცრუისგან უეჭველად ამბობენ:

37:152 «ალლაჰმა შვა!» – და [ხოლო] ისინი ჭეშმარიტად მატყუარები არიან [როდესაც ამბობენ იმას, რაც თვითონვე არ იციან].

37:153 ნუთუ მან აირჩია [თავისთვის] ქალიშვილები, ხოლო ვაჟები დატოვა?

37:154 რა გჭირთ თქვენ [ო, ხალხო], როგორ განსჯით?

37:155 ნუთუ არ შეიგონებთ [რომ ალლაჰს არ შეშვენის შვილების აყვანა] [ვინაიდან იგი ამაზე უზენაესია]?

37:156 ან იქნებ თქვენ გაქვთ ნათელი მტკიცებულება [თქვენი სიტყვებისა და მოგონილის დასამტკიცებლად]?

37:157 მოიტანეთ მაშინ თქვენი წიგნი, თუ სიმართლეს ამბობთ.

37:158 და დაადგინეს [მოიგონეს] მათ [მრავალღმერთიანებმა] ნათესაობა მას [ალლაჰსა] და ჯინებს შორის. ხოლო ჯინებმა კი კარგად იციან, რომ ისინი [ვინც ამას ამბობს] წარდგენილნი იქნებიან [სასჯელისათვის].

37:159 წმინდაა ალლაჰი [წმინდაა იგი და აღმატებულია] იმისგან, რასაც ისინი [ურწმუნონი] მიაწერენ მას.

37:160 გარდა ალლაჰის რჩეულ მორჩილთა .

37:161 ჭეშმარიტად, თქვენ [ო, მრავალღმერთიანნო] და ის, რასაც თაყვანს სცემთ [თქვენი ცრუ ღმერთები],

37:162 ვერც ერთს თქვენგანს ვერ შეიყვანთ ცდუნებაში [ვერ შეიყვანთ შეცდომაში] მის წინააღმდეგ [ალლაჰის ნების საწინააღმდეგოდ],

37:163 გარდა მხოლოდ იმათისა, ვისთვისაც [უკვე განსაზღვრულია] ჯოჯოხეთში შესვლა.

37:164 და [ანგელოზებმა თქვეს]: «არ არის ჩვენ შორის არც ერთი, ვისაც არ ჰქონდეს განსაზღვრული ადგილი [ზეცაში].

37:165 და, ჭეშმარიტად, ჩვენ [ვდგავართ] მწკრივებად (ალლაჰის თაყვანისცემასა და მორჩილებაში).

37:166 და ჭეშმარიტად, ჩვენ უეჭველად ვადიდებთ [ალლაჰს],

37:167 ხოლო ისინი [მექქელი მრავალღმერთიანები] ჯიუტად ამბობდნენ:

37:168 «ნეტავ ჩვენ გვქონოდა შეხსენება [ალლაჰის წიგნი ან მისი წინასწარმეტყველი] წინამორბედთაგან,

37:169 მაშინ ჩვენ, უეჭველად, ვიქნებოდით ალლაჰის რჩეული მორჩილნი».

37:170 მაგრამ მათ უარყვეს იგი (მუჰამმადი). და მალე ისინი შეიტყობენ [რა სასჯელიც ელით]

37:171 და უკვე უცვლელია ჩვენი სიტყვა, (რომელიც ნათქვამია) ჩვენი მსახური მოციქულების შესახებ, (რომ)…

37:172 ჭეშმარიტად, მათ მიენიჭებათ დახმარება [როგორც მტკიცებულებით, ისე ძალით] [მათი მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში]

37:173 და ჭეშმარიტად, ჩვენი ლაშქარი (მათთვისაა) — სწორედ ის იქნება გამარჯვებული.

37:174 და განერიდე (ო, მოციქულო) მათ [მათ, ვინც ჭეშმარიტებას არ იღებს] განსაზღვრულ დრომდე.

37:175 და შეხედე მათ [და დაელოდე], და ისინიც იხილავენ [რა სასჯელი დაატყდებათ].

37:176 ნუთუ ისინი ჩქარობენ ჩვენს სასჯელს?

37:177 ხოლო როცა იგი [ჩვენი სასჯელი] მათ მოედანზე [მათ ეზოებში] დაეშვება, მაშინ ცუდი იქნება დილა მათთვის, ვინც გაფრთხილებულნი იყვნენ!

37:178 და განერიდე (ო, მოციქულო) მათ განსაზღვრულ დრომდე.

37:179 და შეხედე [და დაელოდე], და ისინიც იხილავენ [რა სასჯელიც დაატყდებათ]!

37:180 დიდებულია შენი უფალი, სიდიადის უფალი, და უზენაესია იგი იმაზე, რასაც ისინი [ურწმუნოები] მას მიაწერენ!

37:181 მშვიდობა გზავნილებს [შუამავლებს].

37:182 ქება-დიდება ალლაჰს სამყაროთა უფალს!