სურა ას-საფათი pdf

ვფიცავ [მე [ალლაჰი)] მათ [ანგელოზებს], რომლებიც (თავიანთი უფლის თაყვანისცემაში) დგანან მწკრივებად,

და ვფიცავ [ანგელოზებს], რომლებიც მტკიცედ დევნიან ღრუბლებს,

და ვფიცავ მათით, ვინც კითხულობს შეგონებას [ვინც ახსენებს ალლაჰს და კითხულობს მის სიტყვას].

ჭეშმარიტად, თქვენი ღმერთი, არის ერთი [არ არსებობს სხვა ღმერთი გარდა მისი],

ის არის უფალი [შვიდი] ცისა და მიწის და იმისა, რაც მათ შორისაა და აღმოსავლეთების უფალი [მზისა და სხვა ციური სხეულების მბრძანებელი]!

ჭეშმარიტად, ჩვენ შევამკეთ უახლოესი ზეცა [სამყარო] ვარსკვლავების სილამაზით.

და დასაცავად ყოველი მეამბოხე/ურჩი სატანისგან.

ვერ ისმენენ ისინი [ეშმაკები] უმაღლესი საზოგადოების [ანგელოზთა] საუბარს, და თავს ესხმიან მათ [ეშმაკებს] [ელვებით] ყოველი მხრიდან.

რათა განიდევნონ ისინი [ეშმაკები] (ზეციური მოსმენისგან), და მათთვისაა მომზადებული მარადიული სასჯელი ჯოჯოხეთში.

(ეშმაკები ვერ ისმენენ უმაღლეს საზოგადოებას) გარდა იმათგან [ეშმაკთაგან], ვინც სწრაფად მოიპარავს სიტყვას [ანგელოზთა ნათქვამს], და მას მყისვე მისდევს მბზინავი, მფრქვეველი ალმური.

ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო]: ნუთუ ისინი უფრო ძნელად შესაქმნელნი არიან, თუ ის, რასაც ჩვენ შევქმენით [ყველა სხვა ქმნილება]? ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ისინი [მათი მამა ადამი] წებოვანი თიხისგან.

მაგრამ შენ [ო, მოციქულო] გაოცებული ხარ იმით, [თუ როგორ უარყოფენ ისინი აღდგომის რწმენას] და ამასთანავე დასცინიან კიდეც.

და როცა მათ შეაგონებენ, არ შეიგონებენ.

და როცა ისინი ხედავენ ნიშანს [სასწაულს], დასცინიან.

და თქვეს მათ [ურწმუნოებმა]: «ეს [რაც შენ მოიტანე] მხოლოდ აშკარა ჯადოქრობაა!

ნუთუ შესაძლებელია, რომ როდესაც მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მართლა აღვდგებით?

ან (ნუთუ) აღდგებიან ჩვენი პირვანდელი მამებიც?»

უთხარი მათ [ო, მოციქულო]: «დიახ, (ყველანი აღდგებიან სამსჯავროს დღეს) და თქვენ იმ დღეს იქნებით დამცირებულნი!»

ეს იქნება მხოლოდ ერთი ხმა [მეორე შებერვა], და აი – ისინი უკვე ხედავენ [სამსჯავროს დღის მოვლენებს].

და იტყვიან: «ვაი ჩვენ! ეს არის სამსჯავროს დღე!»

(მათ ეტყვიან): «ეს არის სასამართლოს დღე, რომელიც თქვენ სიცრუედ მიიჩნიეთ!»

۞ (უზენაესი უბრძანებს ანგელოზებს): «შეკრიბეთ ყველა ის, ვინც უსამართლობას სჩადიოდა, მათთან ერთად მათი მსგავსებიც და ისინიც, ვისაც ისინი თაყვანს სცემდნენ

ალლაჰის გარდა, და წაიყვანეთ ისინი ჯოჯოხეთის გზისკენ,

და შეაჩერეთ ისინი (ვიდრე ჯოჯოხეთს მიაღწევენ), – ჭეშმარიტად, ისინი გამოიკითხებიან [თითოეულ სიტყვასა და საქმეზე]».

(მათ ეტყვიან): «რა დაგემართათ, რომ არ ეხმარებით ერთმანეთს?»

არა! ისინი დღეს სრულიად დამორჩილებულნი იქნებიან.

და მიუახლოვდებიან [ურწმუნონი] ერთმანეთს, და გამოკითხავენ ერთმანეთს.

ისინი ეუბნებიან (თავიანთ წინამძღოლებს): "ჭეშმარიტად, თქვენ მოდიოდით ჩვენთან მარჯვნიდან ».

(მათი წინამძღოლები) უპასუხებენ მათ: «პირიქით, თქვენ თვითონ არ იყავით მორწმუნენი.

და ჩვენ არ გვქონდა თქვენზე ძალაუფლება. მაგრამ თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო) (თვითონვე) იყავით ხალხი, გადამეტებული [ზღვარს გადასული ცოდვებში].

და ახდა ჩვენზე ჩვენი უფლის სიტყვა [მისი მუქარა], (ამიტომ) ჩვენ (თქვენთან ერთად) უეჭველად ვიგემებთ (სასჯელს)!

და ჩვენ დაგაბნიეთ თქვენ [გაგაშორეთ ჭეშმარიტ რწმენას], რადგან, ჭეშმარიტად, ჩვენ (თვითონვე) ვიყავით დაბნეულნი».

და იმ დღეს ისინი [როგორც წინამძღოლები, ასევე მათი მიმდევრები] თანამონაწილენი იქნებიან სასჯელში .

ჭეშმარიტად, ასე ვიქცევით დამნაშავეებთან [ვინც ურწმუნოება და ცოდვები აირჩია]!

რადგან ჭეშმარიტად, ისინი, როცა მათ ეუბნებოდნენ: «არ არსებობს ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა ალლაჰისა!» – ამპარტავნობდნენ.

და ამბობდნენ: «ნუთუ მართლა დავტოვებთ ჩვენს ღმერთებს (ვიღაც) პოეტის გამო, რომელიც შეპყრობილია?»

ოჰ, არა! ის (მუჰამმადი) მოვიდა ჭეშმარიტებით და დაადასტურა მოციქულების სიმართლე.

ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო), უეჭველად იგემებთ მტანჯველ სასჯელს!

და მოგეგებათ თქვენ მხოლოდ იმ [ცოდვებზე], რასაც თქვენ ჩადიოდით.

გარდა ალლაჰის რჩეული მსახურებისა,

ისინი მიიღებენ მათთვის აღთქმულ ცნობილ სარჩოს (სამოთხეში).

(მრავალფეროვან, გემრიელ) ნაყოფებს, და ისინი იქნებიან პატივში.

კურთხეულ (მარადიულ) ბაღებში.

ნაქარგ საწოლებზე (და მოსაუბრენი) ერთმანეთისკენ მიბრუნებული სახით.

მათ შემოივლიან თასებით (სამოთხის ღვინისა), რომელიც (გამოდის) წყაროდან.

თეთრი (ფერით) და სასიამოვნო (გემოთი) მსმელთათვის.

არ არის მასში [სამოთხის ღვინოში] სიგიჟე [გონებას არ აბნელებს] (განსხვავებით ამქვეყნიური ღვინისგან), და ისინი არ დათვრებიან მისგან.

და მათ (სამოთხეში) ეყოლებათ მზერადახრილნი , დიდი და ლამაზი თვალებით.

მსგავსნი ხელუხლებელი კვერცხებისა .

და მათგან ზოგი ახლოვდება სხვებთან, და იკითხავენ (ერთმანეთს, როგორ ცხოვრობდნენ მიწიერ ცხოვრებაში).

მათგან ერთ-ერთი [სამოთხის მკვიდრთაგან] იტყვის: «მე მყავდა (ერთი) მეგობარი.

ამბობდა [ის მეგობარი დაცინვით]: "ნუთუ შენ იმათ შორის ხარ, ვინც ჭეშმარიტად მიიჩნევს (აღდგომას)?!

ნუთუ (შესაძლებელია, რომ) როცა მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მაშინ ნამდვილად გავსამართლდებით?"»

იტყვის იგი [მორწმუნე] (იმათ, ვისთანაც ის საუბრობს სამოთხეში): «ნუთუ არ შეხედავთ (სად არის ახლა ის მეგობარი)?»

და მან შეხედა და იხილა იგი ჯოჯოხეთის შუაგულში.

ეტყვის იგი [მორწმუნე] (თავის ურწმუნო მეგობარს): «ვფიცავ ალლაჰს! შენ კინაღამ მეც დამღუპე.

და რომ არა ჩემი უფლის წყალობა (იმით, რომ მან მაჩუქა რწმენა და გამამტკიცა მასში), უეჭველად, ვიქნებოდი დასჯილთა შორის (შენთან ერთად)».

(და იტყვის მორწმუნე): «ნუთუ ჩვენ (უკვე) (აღარასოდეს) აღარ მოვკვდებით?!

გარდა ჩვენი პირველი სიკვდილისა, და ჩვენ აღარ ვიქნებით დასჯილნი.

ჭეშმარიტად, ეს არის დიადი გამარჯვება».

ასეთი (უდიდესი სიკეთის) მოსაპოვებლად იღვაწონ [იშრომონ] მშრომელებმა (ამქვეყნიურ ცხოვრებაში).

ეს [სამოთხის ნეტარება] უკეთესია, როგორც მასპინძლობა [როგორც ალლაჰისგან ბოძებული ძღვენი], თუ ზაყყუმის ხე?

ჭეშმარიტად, ჩვენ გავხადეთ იგი [ზაყყუმის ხე] გამოსაცდელად უსამართლოთა [ურწმუნოთათვის].

ჭეშმარიტად, ეს არის ხე, რომელიც გამოდის [იზრდება] ჯოჯოხეთის ძირში.

მისი ნაყოფი [იმდენად მახინჯია], რომ ეშმაკების თავებს ჰგავს.

ხოლო ისინი სინამდვილეში ჭამენ მათ [ზაყუმის ნაყოფს] და ივსებენ მისით თავიანთ მუცლებს.

შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათთვის (იქ) იქნება სასმელი — მდუღარე წყლის ნაზავი.

შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათი დაბრუნება აუცილებლად ჯოჯოხეთში იქნება.

რადგან ჭეშმარიტად, მათ ნახეს თავიანთი მამები [წინაპრები] გზააბნეულობაში.

და ისინი მათ კვალს სწრაფად გაჰყვნენ [დაუფიქრებლად].

და უკვე მათამდე წინა [თაობის] უმეტესობა გზას ასცდა.

და ჩვენ მათთან შემგონებლები გავგზავნეთ,

და შეხედე, როგორი იყო შეგონებულთა აღსასრული!

ალლაჰის გულწრფელ მსახურთა გარდა.

და აი, უკვე მოგვმართა ნუჰმა და რა შესანიშნავად ვუპასუხეთ მის ვედრებას.

და ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [ნუჰი] და მისი ოჯახი [გარდა მისი ცოლისა და ერთი შვილისა] დიდი მწუხარებისგან.

და ჩვენ ისე მოვაწყვეთ, რომ მისი შთამომავლობა დარჩენილიყო [მას შემდეგ, რაც მისი ხალხი დაიხრჩვენ].

და დავტოვეთ მის შესახებ (კეთილი ხსენება) უკანასკნელ თაობებში:

«მშვიდობა (წინასწარმეტყველ) ნუჰს სამყაროთა შორის [ყველა ანგელოზს, ჯინსა და ადამიანს შორის]!»

ჭეშმარიტად, ზუსტად ასე ვაჯილდოვებთ ჩვენ კეთილისმქმნელთ.

ჭეშმარიტად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო.

შემდეგ კი ჩვენ დავახრჩეთ სხვები.

და ჭეშმარიტად, მისივე თემიდან იყო [შუამავალი] იბრაჰიმი.

აი, იგი [იბრაჰიმი] მივიდა თავის უფალთან უბიწო გულით.

აი, მან [იბრაჰიმმა] უთხრა თავის მამას და ხალხს: «რას სცემთ თაყვანს?

ნუთუ, ცრუს იგონებთ და გსურთ თაყვანი სცეთ, ალლაჰის გარდა, [გამოგონილ] ღმერთებს?

აბა, რას ფიქრობთ სამყაროთა უფალზე?»

და მან შეხედა ვარსკვლავებს.

და თქვა: «ჭეშმარიტად, მე ავად ვარ!»

და მათ [მისმა ხალხმა] ზურგი აქციეს მას [შუამავალ იბრაჰიმს][და წავიდნენ დღესასწაულზე].

და შეიპარა იგი [იბრაჰიმი] მათ ღვთაებებთან და უთხრა [დაცინვით]: «ნუთუ არ ჭამთ [იმ საკვებს, რასაც თქვენი თაყვანისმცემლები გთავაზობენ]?

რა გჭირთ, რატომ არ ლაპარაკობთ [არ პასუხობთ ჩემს კითხვას]?»

და მიუახლოვდა იგი [იბრაჰიმი] მათ, და ურტყამდა მარჯვენა ხელით (ამტვრევდა მათ),

და მივიდნენ ისინი [მისი ხალხი] მასთან [იბრაჰიმთან] აჩქარებულნი.

უთხრა: «ნუთუ თაყვანს სცემთ იმას, რასაც თავადვე გამოჩიჩქნით [ხისგან და ქვისგან]?

ხოლო ალლაჰმა შეგქმნათ თქვენ და ისიც, რასაც თქვენ აკეთებთ».

(მრავალღმერთოვნებმა) თქვეს: «აუშენეთ მისთვის [იბრაჰიმისთვის] ნაგებობა, (ამოავსეთ ის შეშით, დაანთეთ) და ჩააგდეთ ცეცხლში!»

და განიზრახეს მის წინააღმდეგ მზაკვრობა (მისი მოკვლის მიზნით), ხოლო ჩვენ დავაქვეითეთ ისინი [დავამარცხეთ].

და თქვა მან [მოციქულმა იბრაჰიმმა]: «მე მივდივარ ჩემს უფალთან (იქ, სადაც თავისუფლად შევძლებ მის მსახურებას), და ის დამადგენს [სწორ] გზას». (და ასე გადასახლდა იგი შამში).

(შემდეგ მან ალლაჰს მიმართა): «უფალო ჩემო! მომმადლე შთამომავლობა, (რომელიც იქნება) მართალთაგანი!»

და გავახარეთ იგი მომთმენი ვაჟით (ისმაილით).

და როცა მან [ისმაილმა] მიაღწია (ისეთ ასაკს), რომ (უკვე) შეეძლო სიარული და შრომა მასთან ერთად, უთხრა [იბრაჰიმმა]: «ო, შვილო ჩემო! ჭეშმარიტად, მე ვხედავ სიზმარში (გამოცხადებას), რომ გწირავ შენ მსხვერპლად [ალლაჰისთვის], მაშ, შეხედე, რას ფიქრობ ამაზე». მან [ისმაილმა] თქვა: «ო, მამაჩემო! გააკეთე, რაც შენ გიბრაძანა (ალლაჰმა); (და) აღმომაჩენ, თუ ალლაჰი ინებებს, მომთმენთაგან» .

და როდესაც ორივენი [იბრაჰიმი და მისი ვაჟი ისმაილი] დაემორჩილნენ [ალლაჰს] და [იბრაჰიმმა] დააწვინა იგი შუბლით მიწაზე [იმისთვის, რომ მსხვერპლად შეეწირა ალლაჰისთვის],

და ჩვენ მივმართეთ მას [იმ მძიმე დროს, როცა უკვე მიახლოებული იყო დანა მისი ვაჟის ყელს]: «ო, იბრაჰიმ, [შეჩერდი]!

შენ უკვე დაადასტურე [საქმით] სიზმარი [წინასწარმეტყველური ხილვა]». ნამდვილად, ასე ვაჯილდოებთ კეთილის მოქმედთ.

ჭეშმარიტად, ეს იყო აშკარა გამოცდა.

და ჩვენ შევცვალეთ იგი [ისმაილი] დიდ შესაწირავი მსხვერპლით [ვერძით],

და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.

მშვიდობა იბრაჰიმს [ალლაჰისგან]!

ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ.

ჭეშმარიტად, იგი [იბრაჰიმი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყო.

და გავახარეთ იგი [იბრაჰიმი] ისჰაყით, შუამავლად და მართალთაგან.

და ჩვენ დავლოცეთ ის [იბრაჰიმი] და ისჰაყი. მაგრამ მათი შთამომავლობიდან არიან კეთილის მოქმედნიც და ასევე აშკარად საკუთარ თავს უსამართლოდ მომქცევნიც.

და [ასევე] ჩვენ მოვუვლინეთ წყალობა მუსას და ჰარუნს.

და ჩვენ გადავარჩინეთ ისინი ორივენი და მათი ხალხიც დიდი მწუხარებისგან [დამცირებისგან, მონობისგან და წითელ ზღვაში დახრჩობისგან].

და ჩვენ დავეხმარეთ მათ, და ისინი გახდნენ გამარჯვებულნი [ფარაონსა და მისი ხალხზე].

და ჩვენ მივანიჭეთ მათ ორს [მუსას და ჰარუნს] ნათელი წიგნი [თორა].

და ჩვენ წარვმართეთ ისინი ორივენი [მუსა და ჰარუნი] სწორ გზაზე.

და ჩვენ დავტოვეთ მათ შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.

მშვიდობა მუსას და ჰარუნს [ალლაჰისგან].

ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოვებთ კეთილისქმნელთ.

ჭეშმარიტად, ისინი ორივენი ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყვნენ.

და ჭეშმარიტად, ილიასი [ასევე] იყო გამოგზავნილთაგან.

აი, უთხრა მან თავის ხალხს [ისრაილის შთამომავლებს]: «ნუთუ არ შეგეშინდებათ [ალლაჰის სასჯელის]?

ნუთუ თქვენ მიმართავთ [ვედრებით] ბა'ლას და ტოვებთ შემოქმედთაგან საუკეთესოს,

[ტოვებთ] ალლაჰს, თქვენს უფალს და თქვენს პირველ მამათა უფალს ?

და მათ უარყვეს იგი [ილიას შუამავალი]. და ჭეშმარიტად, ისინი უეჭველად მოყვანილ იქნებიან [სასამართლო დღეზე].

გარდა ალლაჰის რჩეული მორჩილებისა .

და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.

მშვიდობა [შუამავალ] ილ იასინს [ილიასს].

ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ.

ჭეშმარიტად, იგი [შუამავალი ილიასი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთაგანი იყო.

და ჭეშმარიტად, ლუტი იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].

აი, ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [შუამავალი ლუტი] და მისი მთელი ოჯახი.

გარდა მოხუცი ქალისა [მისი ცოლისა], რომელიც დარჩენილთა შორის აღმოჩნდა [თავის ხალხთან ერთად დაიღუპა თავისი ურწმუნოების გამო].

შემდეგ ჩვენ გავანადგურეთ სხვები.

და, ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მექქელებო) თქვენს სავაჭრო მოგზაურობებში მათ [ლუტის დასახლებას] დილაობით ჩაუვლით.

და ღამითაც: ნუთუ ვერ აცნობიერებთ [რომ იგივე შეიძლება თქვენც დაგემართოთ]?

და ჭეშმარიტად, იუნუსიც იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].

აი, [ერთხელ] იგი [შუამავალი იუნუსი] გაიქცა [თავისი ხალხისგან ღმერთის ნებართვის გარეშე] [გაბრაზებული მათზე] გადატვირთული (ხალხითა და ტვირთით სავსე] გემისკენ.

და მან წილი ყარა [სხვა ადამიანებთან ერთად] და დამარცხებულთა შორის აღმოჩნდა .

და ის ჩაყლაპა ვეშაპმა, და იგი იყო გაკიცხულთაგანი.

და რომ არა ის, რომ იგი [მანამ, სანამ ვეშაპის მუცელში აღმოჩნდებოდა] იყო ალლაჰის მადიდებელთა შორის,

უთუოდ დარჩებოდა მის [ვეშაპის] მუცელში იმ დღემდე, ვიდრე არ აღსდგებოდნენ.

და ჩვენ კი გამოვაგდეთ იგი [იუნუსი] ცარიელ უდაბნოში [იქ, სადაც არც ადამიანი ცხოვრობს და არც რამე იზრდება], და ის იყო ძალაგამოცლილი.

და აღმოვაცენეთ ჩვენ მასზე გოგრის ხე [მოციქულ იუნუსისთვის ჩრდილად და საკვებად].

და გავგზავნეთ ჩვენ იგი [იუნუსი] ასი ათასთან, და უფრო მეტნიც იყვნენ .

და ირწმუნეს მათ და გადავუვადეთ მათ [სასჯელი] გარკვეულ დრომდე.

ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო] [შენს ხალხს]: «ნუთუ [ფიქრობენ, რომ] შენს უფალს ჰყავს ქალიშვილები, ხოლო მათ კი ვაჟები?!

[და ჰკითხე მათ]: «ნუთუ ჩვენ ქალებად შევქმენით ანგელოზები, და ისინი იყვნენ ამის მოწმენი [ესწრებოდნენ მათ შექმნას]?»

ო, დიახ! ჭეშმარიტად, ისინი თავიანთი მოგონილი სიცრუისგან უეჭველად ამბობენ:

«ალლაჰმა შვა!» – და [ხოლო] ისინი ჭეშმარიტად მატყუარები არიან [როდესაც ამბობენ იმას, რაც თვითონვე არ იციან].

ნუთუ მან აირჩია [თავისთვის] ქალიშვილები, ხოლო ვაჟები დატოვა?

რა გჭირთ თქვენ [ო, ხალხო], როგორ განსჯით?

ნუთუ არ შეიგონებთ [რომ ალლაჰს არ შეშვენის შვილების აყვანა] [ვინაიდან იგი ამაზე უზენაესია]?

ან იქნებ თქვენ გაქვთ ნათელი მტკიცებულება [თქვენი სიტყვებისა და მოგონილის დასამტკიცებლად]?

მოიტანეთ მაშინ თქვენი წიგნი, თუ სიმართლეს ამბობთ.

და დაადგინეს [მოიგონეს] მათ [მრავალღმერთიანებმა] ნათესაობა მას [ალლაჰსა] და ჯინებს შორის. ხოლო ჯინებმა კი კარგად იციან, რომ ისინი [ვინც ამას ამბობს] წარდგენილნი იქნებიან [სასჯელისათვის].

წმინდაა ალლაჰი [წმინდაა იგი და აღმატებულია] იმისგან, რასაც ისინი [ურწმუნონი] მიაწერენ მას.

გარდა ალლაჰის რჩეულ მორჩილთა .

ჭეშმარიტად, თქვენ [ო, მრავალღმერთიანნო] და ის, რასაც თაყვანს სცემთ [თქვენი ცრუ ღმერთები],

ვერც ერთს თქვენგანს ვერ შეიყვანთ ცდუნებაში [ვერ შეიყვანთ შეცდომაში] მის წინააღმდეგ [ალლაჰის ნების საწინააღმდეგოდ],

გარდა მხოლოდ იმათისა, ვისთვისაც [უკვე განსაზღვრულია] ჯოჯოხეთში შესვლა.

და [ანგელოზებმა თქვეს]: «არ არის ჩვენ შორის არც ერთი, ვისაც არ ჰქონდეს განსაზღვრული ადგილი [ზეცაში].

და, ჭეშმარიტად, ჩვენ [ვდგავართ] მწკრივებად (ალლაჰის თაყვანისცემასა და მორჩილებაში).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ უეჭველად ვადიდებთ [ალლაჰს],

ხოლო ისინი [მექქელი მრავალღმერთიანები] ჯიუტად ამბობდნენ:

«ნეტავ ჩვენ გვქონოდა შეხსენება [ალლაჰის წიგნი ან მისი წინასწარმეტყველი] წინამორბედთაგან,

მაშინ ჩვენ, უეჭველად, ვიქნებოდით ალლაჰის რჩეული მორჩილნი».

მაგრამ მათ უარყვეს იგი (მუჰამმადი). და მალე ისინი შეიტყობენ [რა სასჯელიც ელით]

და უკვე უცვლელია ჩვენი სიტყვა, (რომელიც ნათქვამია) ჩვენი მსახური მოციქულების შესახებ, (რომ)…

ჭეშმარიტად, მათ მიენიჭებათ დახმარება [როგორც მტკიცებულებით, ისე ძალით] [მათი მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში]

და ჭეშმარიტად, ჩვენი ლაშქარი (მათთვისაა) — სწორედ ის იქნება გამარჯვებული.

და განერიდე (ო, მოციქულო) მათ [მათ, ვინც ჭეშმარიტებას არ იღებს] განსაზღვრულ დრომდე.

და შეხედე მათ [და დაელოდე], და ისინიც იხილავენ [რა სასჯელი დაატყდებათ].

ნუთუ ისინი ჩქარობენ ჩვენს სასჯელს?

ხოლო როცა იგი [ჩვენი სასჯელი] მათ მოედანზე [მათ ეზოებში] დაეშვება, მაშინ ცუდი იქნება დილა მათთვის, ვინც გაფრთხილებულნი იყვნენ!

და განერიდე (ო, მოციქულო) მათ განსაზღვრულ დრომდე.

და შეხედე [და დაელოდე], და ისინიც იხილავენ [რა სასჯელიც დაატყდებათ]!

დიდებულია შენი უფალი, სიდიადის უფალი, და უზენაესია იგი იმაზე, რასაც ისინი [ურწმუნოები] მას მიაწერენ!

მშვიდობა გზავნილებს [შუამავლებს].

ქება-დიდება ალლაჰს სამყაროთა უფალს!