Сураи Йунус Оят 13 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Мо мардумеро, ки пеш аз шумо буданд, чун ситам…

Йунус · 13/109

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا ۙ وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ۝١٣

🔤 Transliteration

Wa laqad ahlaknal quroona min qablikum lammaa zalamoo wa jaaa`at hum Rusuluhum bil baiyinaati wa maa kaanoo liyu`minoo; kazaalika najzil qawmal mujrimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва Мо мардумеро, ки пеш аз шумо буданд, чун ситам карданд ва ба паёмбаронашон, ки бо далоили равшан сӯи онҳо омада буданд, имон намеоварданд, ҳалок кардем. Мардуми гунаҳкорро инчунин ҷазо медиҳем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الْقُرُونَ: ҷамъи «қарн» — наслҳо, умматҳо ва наслҳои гузашта.
ظَلَمُوا: ситам карданд, яъне бо ширк ва дурӯғ шуморидани паёмбарон аз ҳад зиёд гузаштанд.
بِالْبَيِّنَاتِ: бо далелҳои равшан ва муъҷизаҳои возеҳ.
لِيُؤْمِنُوا: ки имон оваранд.
نَجْزِي: ҷазо медиҳем, сазо медиҳем.
الْمُجْرِمِينَ: гуноҳкорон, ситамгарон.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол ба мардуми Макка хабар медиҳад, ки пеш аз онҳо наслҳо ва умматҳои зиёдеро ҳалок кардааст. Ин ҳалокат вақте рух дод, ки онҳо бо ширк ва дурӯғ шуморидани паёмбарон ситам карданд. Ба онҳо паёмбаронашон бо далелҳои равшан ва муъҷизаҳои возеҳ омаданд, ки дурустии рисолаташонро исбот мекарданд, аммо онҳо ба имон овардан омода набуданд ва ба сабаби инкиор ва саркашии худ имон наоварданд. Пас Худованд онҳоро хор кард ва ба имон муваффақ нагардонид. Ҳамон тавре ки он умматҳои ситамгарро ҳалок кардем, ҳамин тавр ҳар қавми гуноҳкор ва ситамгареро, ки роҳи онҳоро давом медиҳад, ҷазо медиҳем.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳалокати умматҳои гузашта дарс ва ибрат барои мост, то аз роҳи онҳо дурӣ ҷӯем.
Худованд одил аст ва касеро бе ҳуҷҷат ҷазо намедиҳад; Ӯ пеш аз ҷазо паёмбаронро бо далелҳои равшан мефиристад.
Имон неъмати бузургест, ки Худованд ба бандаи омода ва хоҳишманд ато мекунад; касе ки дилашро ба ҳақ кушояду талабгор шавад, аз ин неъмат баҳра мебарад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба даъвати паёмбарон гӯш диҳем ва пеш аз он ки фурсат аз даст равад, ба сӯи Худованд рӯй оварем.
Раҳмати Худованд ба бандагонаш наздик аст; Ӯ тавбаро қабул мекунад ва роҳи наҷотро нишон медиҳад, то инсонҳо ба ислом ва Қуръон рӯ оваранд ва аз ҳалокат эмин монанд.

📜 Оят 11-15 — Сураи Йунус

11۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُم بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ ۖ فَنَذَرُ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

Агар бо ҳамон шитоб, ки мардум барои худ хайр металабанд, Худо барояшон шарр металабид, маргашон фаро расида буд. Пас ононро, ки ба дидори Мо умед надоранд, вомегузорем, то дар гумроҳии худ саргардон бимонанд.

12وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلَىٰ ضُرٍّ مَّسَّهُ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Чун ба одамӣ зараре расад, чӣ бар паҳлу хуфта бошад ва чӣ нишаста ё истода, Моро ба дуъо мехонад. Ва чун он зарарро аз ӯ дур созем, чунон мегузарад, ки гӯӣ Моро барои дафъи он зараре, ки ба ӯ расида буд, ҳаргиз нахондааст. Амалҳои исрофкорон инчунин дар назарашон ороста шудааст.

13وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا ۙ وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ

14ثُمَّ جَعَلْنَاكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ مِن بَعْدِهِمْ لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ

Он гоҳ шуморо дар рӯи замин ҷонишини онҳо гардонидем, то бингарем, ки чӣ гуна амал мекунед.

15وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ ۙ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۖ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Чун оёти равшани мо бар онон тиловат шуд, онҳо, ки ба дидори Мо умед надоранд, гуфтанд: «Қуръоне ғайри ин Қуръон биёвар ё дигаргунаш кун!» Бигӯ: «Маро нарасад, ки онро аз сӯи худ дигаргун кунам. Ҳар чӣ ба ман ваҳй мешавад, пайрави ҳамон ҳастам. Метарсам, ки агар ба Парвардигорам нофармон шавам, ба азоби он рӯзи бузург гирифтор оям».

← Оят 12 📖 Йунус Оят 14 →

ЙунусФеҳристи Қуръон

109Оят

MeccanRevelation

13Оят

Тарҷума — Йунус 13

Сураи Йунус Оят 13 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Мо мардумеро, ки пеш аз шумо буданд, чун ситам…

Сураи Оят 13/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 11–15. Ба Тоҷикӣ: Русский.