Сураи Йунус Оят 21 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар гоҳ пас аз зараре, ки ба мардум расидааст, раҳмате…

Йунус · 21/109

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌ فِي آيَاتِنَا ۚ قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ۝٢١

🔤 Transliteration

Wa izaaa azaqnan naasa rahmatam mim ba`di darraaa`a massat hum izaa lahum makrun feee aayaatinaa; qulil laahu asra`u makraa; inna rusulanaa yaktuboona maa tamkuroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳар гоҳ пас аз зараре, ки ба мардум расидааст, раҳмате ба онҳо бичашонем, бинӣ, ки дар оёти Мо бадандешӣ мекунанд, бигӯ: «Макри Худо зудтар аст». Расулони Мо низ бадандешиҳои шуморо менависанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

أَذَقْنَا: ба онҳо чашонидем, яъне таъми неъматро ба онҳо расонидем.
رَحْمَةً: неъмат, осонӣ, фарохӣ ва раҳмат.
ضَرَّاءَ: сахтӣ, тангию машаққат ва бало.
مَسَّتْهُمْ: ба онҳо расид.
مَكْرٌ: ҳила, фиреб, такаббур ва масхара кардан.
أَسْرَعُ مَكْرًا: зудтар ҷазо диҳанда ва тезтар ба дом андохтан.
رُسُلَنَا: фариштагони нигаҳбон.
يَكْتُبُونَ: менависанд.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки Мо ба мардум — яъне ба кофирони Макка — пас аз сахтиву машаққате, ки ба онҳо расида буд, неъмату осониро чашонем, ногаҳон онҳо дар оятҳои Мо ҳилаву фиреб ва масхара мекунанд ва онҳоро дурӯғ мешуморанд. Эй Паёмбар, ба ин кофирон бигӯ: Аллоҳ дар ҳилаву ҷазо аз ҳама зудтар аст ва барои онҳо тезтар макр мекунад, яъне онҳоро ба тадриҷ ба сӯи ҳалокат мебарад ва ҷазои амалашонро медиҳад. Ҳамоно фариштагони нигаҳбони Мо ҳар он чиро, ки шумо аз ҳилаву фиреб мекунед, менависанд ва ҳеҷ чиз аз онҳо пинҳон намемонад, пас чӣ гуна аз Парвардигори онҳо пинҳон мемонад? Ба зудӣ Аллоҳ шуморо ба сабаби макру фиребатон ҷазо медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон бояд ҳангоми расидани неъмат ва осонӣ ба шукргузорӣ ва итоат машғул шавад, на ба ҳилаву инкор ва масхараи оятҳои Аллоҳ.
Аллоҳ таоло ба бандагони худ меҳрубон аст ва пас аз сахтиву машаққат осонӣ медиҳад, то инсон ба Ӯ рӯй оварад ва тавба кунад.
Ҳилаву фиреб дар баробари оятҳои Аллоҳ ҳеҷ гуна суд надорад, зеро Аллоҳ аз ҳама зудтар ҷазо медиҳад ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад.
Ҳамаи аъмоли инсон, аз ҷумла ҳилаву макр, аз ҷониби фариштагон навишта мешавад ва рӯзе инсон ба онҳо ҳисоб хоҳад дод.
Ин оят даъват мекунад, ки инсон ба ҷои ҳилаву инкор, ба Аллоҳ таваккул кунад ва аз Ӯ омурзиш пурсад, зеро Ӯ Ғафуру Раҳим аст ва тавбаи бандагони худро қабул мекунад.

📜 Оят 19-23 — Сураи Йунус

19وَمَا كَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

Мардум ҷуз як уммат набуданд, миёнашон ихтилоф афтод. Ва агар на он сухане буд, ки пеш аз ин аз Парвардигорат содир гашта буд, дар он чӣ ихтилоф мекунанд, ҳукм шуда буд.

20وَيَقُولُونَ لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ

Ва мегӯянд: «Чаро аз ҷониби Парвардигораш мӯъҷизае бар ӯ нозил намешавад?» Бигӯ: «Илми ғайб аз они Худост. Интизор бикашед! Ман низ бо шумо мунтазир мемонам!»

21وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌ فِي آيَاتِنَا ۚ قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ

22هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا كُنتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

Ӯст, ки шуморо дар хушкӣ ва дар дарё сайр медиҳад. То он гоҳ, ки дар киштиҳо ҳастанд ва боди мувофиқ ба ҳаракаташон меоварад, шодмонанд. Чун тӯфон фаро расад ва мавҷ аз ҳар сӯ бар онҳо резад, чунон кн пиндоранд, ки дар муҳосираи мавҷ қарор гирифтаанд, Худоро аз рӯи ихлоси ақида бихонанд, ки агар моро аз ин хатар бираҳонӣ, аз шукргузорон хоҳем буд.

23فَلَمَّا أَنجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰ أَنفُسِكُم ۖ مَّتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Чун Худо онҳоро бираҳонад, бинӣ, ки дар замин ба ноҳақ саркашӣ кунанд. Эй мардум, ин саркашӣ ба зиёни худатон аст. Манфиатест дар ин зиндагии дунявӣ. Он гоҳ ҳама ба назди Мо бозмегардед то аз корҳое, ки мекардаед, огоҳатон созем.

← Оят 20 📖 Йунус Оят 22 →

ЙунусФеҳристи Қуръон

109Оят

MeccanRevelation

21Оят

Тарҷума — Йунус 21

Сураи Йунус Оят 21 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар гоҳ пас аз зараре, ки ба мардум расидааст, раҳмате…

Сураи Оят 21/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 19–23. Ба Тоҷикӣ: Русский.