Sura Yunus — Werset 75

Znaczenie słów:

• بَعَثْنَا — wysłaliśmy, posłaliśmy.
• مَلَئِهِ — dostojnicy, możni i przywódcy jego ludu.
• بِآيَاتِنَا — z Naszymi znakami i cudami (dziewięcioma znakami danymi Mojżeszowi).
• فَاسْتَكْبَرُوا — wznieśli się z pychą i odmówili przyjęcia prawdy.
• مُجْرِمِينَ — grzesznikami, bałwochwalcami, którzy odrzucili wiarę i dopuszczali się zbrodni.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Po wysłaniu wcześniejszych posłańców do ich ludów, Bóg — Wszechmogący i Najwyższy — posłał po nich Mojżesza (Musę) i jego brata Aarona (Haruna) — niech pokój będzie z nimi oboma — do faraona, władcy Egiptu, oraz do jego dostojników i możnych spośród jego ludu. Posłał ich z jasnymi znakami i cudami, które świadczyły o prawdziwości ich posłannictwa, takimi jak laska zamieniająca się w węża, lśniąca dłoń, potop, szarańcza, wszy, żaby, krew i inne znaki. Jednak faraon i jego dostojnicy wznieśli się z pychą i odmówili przyjęcia tych znaków oraz uwierzenia w to, z czym przyszli posłańcy. Nie ukorzyli się przed Bogiem i nie poddali się Jego woli. Byli ludem grzesznym, bałwochwalczym, który odrzucał prawdę i trwał w swoim zepsuciu i zbrodniach, nie zważając na ostrzeżenia i cuda, które widzieli na własne oczy.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Bóg posyłał posłańców do różnych ludów w różnych epokach — jest to dowód Jego miłosierdzia wobec ludzi, gdyż nie pozostawił ich bez prowadzenia i objawienia.
2. Posłańcy byli wspierani przez Boga cudami i znakami, które potwierdzały ich prawdomówność — uczy nas to, że prawda zawsze ma swoje dowody i argumenty.
3. Pycha i wyniosłość są przyczyną zguby — faraon i jego dostojnicy odrzucili prawdę z powodu swojej dumy, co doprowadziło ich do zniszczenia.
4. Grzech i trwanie w zepsuciu zaślepiają serce człowieka, przez co nie potrafi on przyjąć nawet najbardziej oczywistych dowodów.
5. Werset ten ukazuje, że władza i pozycja społeczna nie chronią przed odpowiedzialnością przed Bogiem — każdy człowiek, niezależnie od swojej pozycji, zostanie rozliczony ze swoich czynów.
6. Historia Mojżesza i faraona jest lekcją dla wszystkich pokoleń, że ostateczne zwycięstwo należy do ludzi wierzących, nawet jeśli początkowo wydają się słabsi i mniej liczni.