یونس سۈرىسى — ئايەت 91

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «آلْآنَ»: ھازىرمۇ؟ يەنى ئۆلۈم ۋاقتىدا، ئازابنى كۆرگەن چاغدا ئىمان ئېيتىۋاتامسەن؟
• «عَصَيْتَ»: ئىتائەتسىزلىك قىلدىڭ، بويسۇنمىدىڭ.
• «مِنَ الْمُفْسِدِينَ»: بۇزغۇنچىلاردىن، يەنى زېمىندا بۇزغۇنچىلىق قىلىپ، كىشىلەرنى ھەقتىن توسقانلاردىن.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئۇنداقتا، پىرئەۋن غەرق بولۇپ، ئۆلۈم ئازابىنى كۆرگەن چاغدا: «مۇسا ۋە ھارۇننىڭ ئىلاھىغا ئىمان ئېيتتىم، بەنى ئىسرائىل ئىمان ئېيتقان ئىلاھتىن باشقا ھېچ ئىلاھ يوق، مەن مۇسۇلمانلاردىن» دېگەن ۋاقىتتا، ئۇنىڭغا جاۋابەن: «ھازىرمۇ ئىمان ئېيتىۋاتامسەن؟! ھالبۇكى سەن بۇنىڭدىن ئىلگىرى ئاللاھقا كۇفرىلىق قىلىپ ئاسىيلىق قىلغان، كىشىلەرنى ئاللاھ يولىدىن توسۇپ، زېمىندا بۇزغۇنچىلىق قىلغۇچىلاردىن بولغان ئىدىڭ» دېيىلدى.

ئىمان ۋە تەۋبە قىلىش ۋاقتى ئۆلۈم ئازابىنى كۆرۈپ، ھاياتتىن ئۈمىد ئۈزۈلگەن چاغدا ئەمەس، بەلكى ھايات ۋاقتىدا، ئىختىيار قولىدا بار چاغدا بولىدۇ. پىرئەۋن پۈتۈن ئۆمرىنى ئاللاھقا ئاسىيلىق قىلىش، كىشىلەرنى ھەقتىن توسۇش ۋە زېمىندا بۇزغۇنچىلىق قىلىش بىلەن ئۆتكۈزگەن ئىدى. ئۇ ئۆزىنىلا ئەمەس، باشقىلارنىمۇ ئازدۇرۇپ، ئۇلارنىڭ ھەق يولىغا كېلىشىگە توسالغۇ بولغان ئىدى. شۇڭا ئۇنىڭ ئۆلۈم ئالدىدىكى ئىمانى قوبۇل قىلىنمىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىنسان ھايات ۋاقتىدا، سالامەت ۋە ئىختىيار قولىدا بار چاغدا ئاللاھقا يۈزلىنىشى، تەۋبە قىلىشى ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشى كېرەك. ئۆلۈم كېلىپ، ئازابنى كۆرگەندىن كېيىنكى ئىمان ۋە تەۋبە پايدا قىلمايدۇ. ئاللاھ تەئالا بىزنى ھايات ۋاقتىمىزدا ھەق يولىغا يېتەكلەپ، تەۋبەمىزنى قوبۇل قىلغاي.