Sure Yûnus — Ayet 91

### Kelime Anlamları:

• Âl-âne: "Şimdi mi?" anlamında, inkâr ve kınama ifade eden bir soru edatıdır. Yani "Bu anda mı?" demektir.
• Asayte: "İsyan ettin, karşı geldin" demektir. Allah'ın emirlerine karşı gelmek anlamındadır.
• Kablü: "Daha önce, önceden" anlamındadır.
• Müfsidîn: "Fesat çıkaranlar, bozgunculuk yapanlar, yeryüzünde karışıklık çıkaranlar" demektir. Burada, insanları Allah yolundan alıkoyan ve toplumu ifsat eden anlamındadır.

### Tefsir (Açıklama):

Bu âyet, Firavun'un Kızıldeniz'de boğulmak üzereyken, ölümle yüz yüze geldiği o dehşetli anda iman ettiğini söylemesi üzerine Allah'ın (c.c.) ona verdiği cevabı bildirmektedir. Firavun, hayatı boyunca Allah'ı inkâr etmiş, peygamberlere karşı gelmiş, yeryüzünde zulüm ve fesat çıkarmıştı. Ancak ölüm meleğini gördüğü, azabın kendisini sardığı o son nefeste, "İsrailoğulları'nın iman ettiği ilâha ben de iman ettim" diyerek iman etmek istedi.

Allah (c.c.) ona şöyle buyurdu: "Şimdi mi?! Daha önce isyan etmiştin ve bozgunculuk yapanlardan olmuştun." Yani, "Ey Firavun! Ölümü gördüğün, azabı hissettiğin bu anda mı iman ediyorsun? Hâlbuki sen daha önce, sana verilen bunca nimet ve imkâna rağmen bana isyan ettin, peygamberimi yalanladın ve yeryüzünde bozgunculuk çıkardın. İnsanları doğru yoldan alıkoydun, onları saptırdın. Şimdi bu imanın, bu pişmanlığın sana fayda vermez. Çünkü tövbe kapısı, can boğaza gelmeden önce açıktır; sen ise o kapıyı kendine kapattın."

Bu âyet, bizlere çok önemli bir ders vermektedir: Tövbe etmek için ölümün gelmesini beklemeyin. İnsan, hayatı boyunca günah işleyip de ölüm anında iman etmeye kalkarsa, bu iman makbul değildir. Allah'ın rahmeti geniştir, ancak bu rahmet, kişinin iradesiyle ve samimiyetiyle tövbe etmesini gerektirir. Zorla, çaresizlik içinde yapılan bir iman, gerçek bir iman değildir. Çünkü gerçek iman, gaybı görmeden, ölümü tatmadan, irade ile kabul edilen imandır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet, bizlere şu müjdeyi de hatırlatır: Allah (c.c.), kullarının tövbesini kabul eder, fakat bu tövbenin zamanı vardır. O zaman, hayatımızın her anıdır. Ölüm gelmeden önce, güneş batıdan doğmadan önce tövbe edelim. Rabbimiz, "Ben kulumun tövbesinden memnun olurum" buyuruyor. Öyleyse bu büyük fırsatı kaçırmayalım. Her gün, her an, Allah'a yönelip O'ndan af dileyelim. Unutmayalım ki, Firavun'un yaptığı gibi, ölüm anında yapılan tövbe değil, hayatın içinde, sağlıklıyken, iradeyle yapılan tövbe makbuldür. Allah'ın rahmetinden ümit kesilmez, ancak O'nun azabı da çok şiddetlidir. Rabbimiz bizi, Firavun gibi son nefeste iman etmek zorunda kalanlardan değil, her an O'na yönelen kullarından eylesin. Âmin.