Surat Hud — Ayat 104

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• نُؤَخِّرُهُ (nu'akhkhiruhu): nyuwurake utawa ngundurake.
• أَجَلٍ (ajalin): wektu sing wis ditemtokake.
• مَعْدُودٍ (ma'dudin): sing dietung, sing wis cetha cacahé.

2) Tegese ayat:

Allah ora nyuwurake dina kiamat iku kajaba mung nganti tekan wektu sing wis ditemtokake lan dietung kanthi cetha ing kawruhe Allah. Wektu iku ora bakal luwih lan ora bakal kurang saka sing wis dipesthekake dening Allah kanthi kawicaksanan-E. Dina kiamat iku mesthi bakal kelakon, mung wae Allah ndhelikake wektu kedadeyane saka manungsa, lan kabeh iku wis ana ing cathetan sing wis ditemtokake cacahé, ora ana sing bisa ngowahi utawa nyepetake.

3) Piwulang lan paedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen dina kiamat iku mesthi bakal teka, mula kita kudu tansah siyaga lan ora nglalekake.
• Wektu kiamat mung Allah sing ngerti, mula ora perlu kita ngira-ngira utawa nyuwek-nyuwek wektu, cukup percaya marang kawruhe Allah.
• Kabeh perkara ing donya iki wis ana wektune dhewe-dhewe sing wis ditemtokake dening Allah, mula kita kudu sabar lan ora kesusu.
• Ayat iki mulangake yen Allah iku Maha Wicaksana lan Maha Ngerti, kabeh sing ditindakake mesthi ana hikmahe.
• Kanthi ngerti yen kiamat iku mesthi teka, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan nyedhaki Allah.
• Islam mulangake marang kita supaya tansah eling marang akhirat, supaya urip ing donya ora mung mburu kesenengan sing sakedhepan wae.