சூரா ஹூத் — வசனம் 106

சொற்பொருள்:

* شَقُوا (ஷகுவு): துர்பாக்கியவான்கள் ஆனார்கள், இழிவடைந்தார்கள்.

* زَفِيرٌ (ஸஃபீர்): நெருப்பின் கடுமையான வெப்பத்தினால் மூச்சை உள்ளே இழுத்து வெளியே விடும்போது ஏற்படும் பயங்கரமான, கேட்கக்கூடாத அளவுக்கு அருவருப்பான சத்தம்.

* شَهِيقٌ (ஷஹீக்): மூச்சை உள்ளே இழுக்கும்போது ஏற்படும் நீண்ட, உயர்ந்த ஒலி.

விளக்கம்:

இறைவனின் கட்டளைக்கு மாற்றமாக, தம் வாழ்நாளில் இறைவனை நிராகரித்து, அவனுக்கு இணை கற்பித்து, நல்லறங்களை விட்டுவிட்டுத் தீய செயல்களில் ஈடுபட்டவர்கள், இறுதி நாளில் துர்பாக்கியவான்கள் என்று அறிவிக்கப்படுவார்கள். அவர்களின் தங்குமிடம் நரக நெருப்பே ஆகும். அந்த நெருப்பில் அவர்கள் அனுபவிக்கும் கொடூரமான வேதனையின் காரணமாக, அவர்களிடமிருந்து மூச்சு உள்ளே சென்று வெளியே வரும்போது மிகக் கடுமையான, கேட்க முடியாத அளவுக்கு அருவருப்பான ஒலிகள் (ஸஃபீர் மற்றும் ஷஹீக்) வெளிப்படும். இது அவர்களின் வேதனையின் தீவிரத்தையும், அவர்கள் சிக்கியுள்ள நிலையின் பயங்கரத்தையும் காட்டுகிறது. அவர்கள் அந்த நெருப்பில் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவார்கள்; அவர்களின் தண்டனை ஒருபோதும் நீங்காது, அவர்கள் அங்கிருந்து விடுதலையும் பெறமாட்டார்கள்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம் இறைவனை நிராகரித்து, பாவச் செயல்களில் ஈடுபடுபவர்களின் முடிவு எவ்வளவு கொடூரமானது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இது நம்மைப் பாவங்களிலிருந்து விலகி, நல்லறங்களைச் செய்யத் தூண்டுகிறது.
2. நரகத்தின் வேதனை விவரிக்க முடியாத அளவுக்கு கடுமையானது. இவ்வுலகில் நாம் அனுபவிக்கும் எந்தத் துன்பமும் அதற்கு நிகராகாது. எனவே, அந்த வேதனையிலிருந்து தப்பிக்கும் வழியான இறைவனின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றுவதிலேயே நம் வெற்றி இருக்கிறது.
3. இறைவனின் தண்டனை நீதியானது. தீயவர்கள் தங்கள் செயல்களுக்கேற்ற தண்டனையைப் பெறுவார்கள். இது நம்மில் நீதி உணர்வை வளர்க்கிறது.
4. இந்த வசனம் நமக்கு பயத்தையும், அதே நேரத்தில் நம்பிக்கையையும் தருகிறது. இறைவனின் தண்டனையை நினைத்து பயப்படுவதுடன், அவனுடைய கருணையை நாடி நல்லடியார்களாக வாழ முயற்சிக்க வேண்டும்.