سورت هود — آیت 110

(۱) د کلمو معناګانې:

• "آتَيْنَا": مونږ ورکړل
• "الْكِتَابَ": تورات
• "فَاخْتُلِفَ فِيهِ": نو په هغه کې اختلاف وشو
• "كَلِمَةٌ سَبَقَتْ": یوه خبره چې مخکې صادره شوې وه
• "لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ": نو د دوی ترمنځ به فیصله شوې وای
• "مُرِيبٍ": هغه چې زړه په شک او بې باورۍ اچوي

(۲) د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت محمد ﷺ ته تسلیت ورکوي او فرمایي: مونږ حضرت موسیٰ علیه السلام ته تورات ورکړی و، خو د هغوی په قوم کې خلکو په هغه کې اختلاف وکړ — ځینو یې ایمان راوړ او ځینو یې کفر وکړ، لکه څنګه چې ستا قوم د قرآن په اړه اختلاف کوي. که دا خبره نه وای چې الله تعالیٰ مخکې له دې صادره کړې ده چې عذاب به ژر نه نازلوي، بلکې د یوې ټاکلې مودې پورې به وځنډوي، نو په دنیا کې به یې د کافرانو ترمنځ فیصله شوې وای — کافران به هلاک شوي وای او مومنان به ژغورل شوي وای. خو الله تعالیٰ د خپل حکمت له مخې عذاب تر قیامت پورې وځنډاوه. بیا الله تعالیٰ فرمایي: کافران — که یهودیان وي که مشرکان — د دې قرآن په اړه په شک کې دي، هغه شک چې د دوی زړونه یې بې قراره کړي او د حق له منلو یې منع کړي دي.

(۳) دعوتي اړخ:

ای مومنو! دا آیت مونږ ته ډېر مهم درس راکوي — الله تعالیٰ له تورات سره د بني اسرائیلو چلند او له قرآن سره د قریشو چلند پرتله کوي. دواړو قومونو خپل رسول ته دروغجن وویل او د الله په کتاب یې شک وکړ. خو الله تعالیٰ د خپل رحمت له مخې عذاب وځنډاوه ترڅو خلکو ته د توبې او ایمان راوړو فرصت ورکړي. دا د الله تعالیٰ لوی رحمت دی چې مونږ ته یې د هدایت موده راکړې ده. نو مونږ باید له دې فرصت څخه ګټه واخلو، د قرآن په اړه له هر ډول شک او تردد څخه ځان وساتو، او په پوره یقین سره یې ومنو. ځکه چې قرآن هغه کتاب دی چې الله تعالیٰ یې د بشریت د هدایت لپاره نازل کړی، او هغه څوک چې په دې کتاب ایمان راوړي او پرې عمل کوي، الله تعالیٰ به دوی ته په دنیا او آخرت کې بریاوې ورکړي.