Sure Hûd — Ayet 110

Kelime Anlamları:

• Kitab: Tevrat
• Fah tulife fîh: Onda ihtilaf edildi, kimisi tasdik etti kimisi yalanladı
• Kelime: Burada Allah'ın ezeli hükmü ve takdiri
• Kudıye beynehüm: Aralarında hüküm verilirdi, yani dünyada hemen cezalandırılırlardı
• Mürîb: İnsanı şüpheye düşüren, kalbi huzursuz eden

Tefsir:

Yüce Allah, Hz. Musa'ya Tevrat'ı indirmişti. Ancak ümmeti bu kitap hakkında ihtilafa düştü; bir kısmı ona iman etti, bir kısmı ise inkâr etti. Bu durum, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ümmetinin Kur'an hakkında yaptıklarıyla aynıdır. Yani bu yeni bir olay değildir; tarih boyunca peygamberlere indirilen kitaplara karşı insanların takındığı tavır hep böyle olmuştur.

Eğer Rabbinden daha önce verilmiş bir hüküm olmasaydı -ki o hüküm, azabın ertelenmesi ve hesabın kıyamet gününe bırakılmasıdır- inkârcılarla müminlerin arasında dünyada hemen hüküm verilir, kâfirler helak edilir, müminler kurtuluşa ererdi. Fakat Allah'ın koyduğu kanun gereği, her topluma belirli bir süre tanınır; bu süre dolmadan azap gelmez.

Ey Resul! O kâfirler -ister Yahudi olsun ister müşrik- bu Kur'an hakkında derin bir şüphe içindedirler. Bu şüphe onları huzursuz eder, kalplerini rahatsız eder ve gerçeği görmelerine engel olur. Oysa Kur'an apaçık bir hidayet rehberidir; şüphe duyanlar ancak kalpleri hastalıklı olanlardır.

İbret ve Davet:

Bu ayet, bizlere önemli bir hakikati hatırlatmaktadır: Hak ile batılın mücadelesi tarih boyunca süregelmiştir. Her peygamberin karşısına çıkan inkârcılar, kendilerinden öncekilerin yaptığı gibi hakikati şüpheyle karşılamışlardır. Ancak Allah'ın vaadi gerçektir; hak er ya da geç tecelli edecek, batıl ise yok olmaya mahkûmdur.

Sevgili kardeşim! Sakın hakikatle mücadele edenlerin çokluğu seni üzmesin. Hz. Musa'nın kavmi de Tevrat hakkında ihtilaf etmişti, ama sonunda Allah, hakka tabi olanları zafere ulaştırdı. Bugün de aynıdır; Kur'an'a sarılanlar, onu rehber edinenler asla yalnız değildir. Allah'ın yardımı, hakikate tabi olanlarla beraberdir.

Şüphe, kalbin hastalığıdır; iman ise kalbin gıdasıdır. Kur'an'a yönelen bir kalp, şüphe karanlığından iman nuruna çıkar. O halde gel, bu nurdan istifade et; Kur'an'ı oku, anla ve yaşa. Çünkü o, sana dünyada huzur, ahirette kurtuluş getirecek en büyük rehberdir.