Худ сүрәсе — Аять 110

Сүзләрнең мәгънәләре:

• китаб — монда Тәүрат күздә тотыла.
• ихтиляф кылдылар — аның хакында бүленделәр, кайберәүләр ышанып, кайберәүләр инкяр итте.
• кәлимә — Аллаһның алдан үткән хөкме һәм вәгъдәсе.
• казый булыр иде — алар арасында хөкем чыгарылыр, ягъни ґәзап тизләтелгән булыр иде.
• муриб — күңелне борчуга салучы, шиккә төшерүче.

Аят тәфсире:

Без Мусага китапны — Тәүратны бирдек. Ләкин аның кавеме шул китап хакында ихтиляф кылды: берәүләр аңа ышанды, икенчеләре инкяр итте. Бу — синең кавемнең Коръән хакында эшләве кебек үк, ий Мухәммәд. Әгәр Раббыңнан алдан үткән сүз — ґәзабны соңга калдыру, аны кыямәт көненә калдыру хөкме булмаса иде, алар арасында инде хөкем чыгарылган булыр иде: иман китерүчеләр коткарылыр, ә инкяр итүчеләр дөньяда ук һәлак ителгән булыр иде. Әмма Аллаһ үзенең хикмәте буенча аларга вакыт бирде. Шулай ук, ий Пәйгамбәр, ул кәферләр — яһүдләр һәм мөшрикләр — бу Коръәннән шикләнәләр, аларның күңелләре аның хакында борчуга һәм шиккә төшкән. Бу шик аларны хакны кабул итүдән туктата.

Аяттән алынган файдалар:

• Аллаһның пәйгамбәрләргә китаплар бирүе — аның бәндәләренә рәхмәте, аларны туры юлга өндәү өчен.
• Әүвәлге өммәтләрнең китапларына ихтиляф кылуы — Коръәннән өйрәнү һәм аның хаклыгын тану өчен гыйбрәт.
• Аллаһның ґәзабны соңга калдыруы — аның рәхмәте һәм бәндәләренә тәүбә өчен мөмкинлек бирүе.
• Коръәннән шикләнү — күңелнең борчылуына сәбәп, ә иман итү — күңелгә тынычлык һәм бәхет китерә.