Surah Hud — Aya 110

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• Al-Kitab: Littafin nan mai girma wato Attaura.
• Fakhtulifa fih: Sai suka sha bambam a kansa, wasu suka yi imani da shi, wasu kuma suka kafirta.
• Kalimah: Magana da hukuncin da ya riga ya gabata daga Allah.
• Muraib: Wanda ke jefa mutum cikin shakka da damuwa.

Fassarar Ayar:

Lalle ne, Mun bai wa Musa Littafin nan mai girma wato Attaura, sai mutanensa suka yi sabani a cikinsa: wasu suka yi imani da shi, wasu kuma suka kafirta da shi, kamar yadda mutanenka suka yi wa Alkur’ani mai girma. Kuma da ba don wata magana da ta riga ta gabata daga Ubangijinka ba, wato cewa ba zai gaggauta azabtar da mutane ba a duniya, sai an yanke hukunci a tsakaninsu da halaka masu kafirta da ceton masu imani. Amma saboda wannan kalmar, an jinkirta azabar zuwa Ranar Kiyama. Kuma lalle ne, waɗannan kafirai daga Yahudawa da mushrikai, suna cikin shakka mai sanya damuwa da rashin kwanciyar hankali game da wannan Alkur’ani mai girma.

Fa’idojin Ayar:

1. Alkur’ani mai girma kamar yadda littattafan da suka gabace shi suka samu sabani a cikinsu, haka nan Alkur’ani zai samu wadanda suka kafirta da shi, amma wannan ba ya rage darajarsa ko kaɗan.
2. Hakuri da jinkirin azaba daga Allah ba wai rashin sanin halin mutane ba ne, sai dai daga cikin hikimominSa ne, domin bai wa mutane damar tuba da komawa gare Shi.
3. Shakka da damuwa da kafirai ke ciki game da Alkur’ani, alama ce ta rashin gaskiya, domin mai gaskiya yakan samu kwanciyar hankali da imani.
4. A cikin ayar akwai ta’aziyya ga Manzon Allah (SAW) game da sabani da mutanensa suka yi masa, domin wannan al’ada ce da ta faru da Manzannin da suka gabace shi.
5. Nuna cewa Allah ne kadai ke da ikon yin hukunci a tsakanin halittunsa, kuma hukuncinSa yana nan a kan lokacin da Ya kayyade, ba wanda zai iya gabatar da shi ko jinkirta shi.