ซูเราะฮฺ ฮูด — อายะฮฺ 110

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• الْكِتَابَ หมายถึง คัมภีร์เตารอต (โทราห์) ที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่มูซา (โมเสส)
• فَاخْتُلِفَ فِيهِ หมายถึง เกิดความขัดแย้งและแตกแยกกันในเรื่องคัมภีร์นั้น
• كَلِمَةٌ سَبَقَتْ หมายถึง พระดำรัส/คำตัดสินที่ได้กำหนดไว้ก่อนแล้ว
• مُرِيبٍ หมายถึง ทำให้เกิดความสงสัยและความหวั่นไหวในจิตใจ

การตีความหมายของอายะฮ์:

แท้จริงแล้ว เราได้ประทานคัมภีร์เตารอตแก่มูซา (อลัยฮิสสลาม) แต่แล้วผู้คนก็เกิดความขัดแย้งกันในเรื่องคัมภีร์นั้น บางกลุ่มศรัทธาและปฏิบัติตาม บางกลุ่มปฏิเสธและบิดเบือน เช่นเดียวกับที่ประชาชาติของท่าน (มุฮัมมัด) เกิดความแตกแยกกันในเรื่องอัลกุรอาน

และหากมิใช่เพราะพระดำรัสที่ได้กำหนดไว้ก่อนแล้วจากพระเจ้าของเจ้า ที่ว่าการลงโทษจะไม่เร่งรีบ แต่จะถูกเลื่อนออกไปจนถึงวันกิยามะฮ์ด้วยเหตุผลอันแยบยลที่พระองค์ทรงรู้ดี แน่นอนที่สุด พวกเขาก็คงถูกตัดสินระหว่างพวกเขาในโลกนี้ด้วยการทำลายล้างผู้ปฏิเสธศรัทธาและช่วยเหลือบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดพ้น

และแท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ทั้งจากหมู่ชนยิวและมุชริกีนนั้น ยังอยู่ในความสงสัยและความคลางแคลงใจจากอัลกุรอานที่ทำให้จิตใจของพวกเขาหวั่นไหวและไม่มั่นคง พวกเขาไม่สามารถยอมรับความจริงได้ และยังคงจมอยู่กับความลังเลสงสัยต่อไป

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความขัดแย้งในเรื่องศาสนาเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วในอดีต — การที่ประชาชาติก่อนหน้านี้เกิดความแตกแยกในคัมภีร์ของพวกเขา เป็นบทเรียนให้เราไม่ประหลาดใจกับการแตกแยกที่เกิดขึ้นในประชาชาติอิสลาม และต้องยึดมั่นในสัจธรรมแม้คนส่วนใหญ่จะขัดแย้งกันก็ตาม
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ชะลอการลงโทษ — การที่อัลลอฮ์ทรงเลื่อนการลงโทษออกไป มิใช่เพราะพระองค์ทรงเพิกเฉย แต่เป็นโอกาสให้มนุษย์ได้กลับตัวกลับใจและขออภัยโทษ นี่คือความเมตตาอันยิ่งใหญ่ที่เราควรสำนึกและรีบใช้โอกาสนี้ในการปรับปรุงตนเอง
3. ความสงสัยเป็นอุปสรรคใหญ่ที่สุดในการศรัทธา — ผู้ที่ปฏิเสธความจริงมักจะจมอยู่กับความสงสัยและความคลางแคลงใจ ซึ่งเป็นโรคของหัวใจที่ต้องรักษาด้วยการศึกษาและการแสวงหาความรู้ที่ถูกต้อง
4. อัลกุรอานเป็นความจริงที่ชัดเจน — แม้ผู้ปฏิเสธจะสงสัยในอัลกุรอาน แต่อัลกุรอานก็คือสัจธรรมที่ไม่มีข้อสงสัยใดๆ การที่เรามีโอกาสได้อ่านและเข้าใจอัลกุรอานถือเป็นความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ที่เราควรทะนุถนอม
5. ความอดทนของบรรดานบีต่อการปฏิเสธของหมู่ชน — ท่านนบีมูซาและท่านนบีมุฮัมมัด (ขอความศานติจงมีแด่ทั้งสอง) ต่างเผชิญกับการปฏิเสธจากหมู่ชนของตน แต่ทั้งสองยังคงปฏิบัติหน้าที่ด้วยความอดทน สอนให้เราเรียนรู้ที่จะอดทนต่อคำวิจารณ์และการปฏิเสธในหนทางแห่งความจริง