Sura Hud — Werset 15

Znaczenie słów:

• yurīd – pragnie, dąży, zamierza.
• zīnatahā – jej ozdoby, blask, przyjemności i powaby.
• nuwaffi – w pełni wypłacimy, dopełnimy.
• lā yubkhasūn – nie zostaną w niczym pomniejszeni, nie dozna żadnej straty.

Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

Ktokolwiek swoim uczynkiem – czy to dobrym, czy złym – pragnie wyłącznie życia doczesnego i jego ulotnych ozdób, a nie ma w swym zamiarze nagrody w życiu ostatecznym, temu Bóg wypłaci pełną zapłatę za jego czyny już w tym świecie. Otrzyma to, co zostało mu przeznaczone: zdrowie, bezpieczeństwo, dostatek i szerokie zaopatrzenie w środki do życia. Bóg nie pomniejszy mu niczego z tego, co mu wyznaczono – otrzyma swoją dolę w całości, bez żadnego uszczerbku. Jednakże taka osoba nie będzie miała żadnego udziału w nagrodzie w życiu ostatecznym, ponieważ jej intencja i cel były skierowane wyłącznie ku temu, co przemijające, a nie ku temu, co wieczne. Ten, kto czyni dobro jedynie dla zysku doczesnego, nie otrzyma w zaświatach żadnej nagrody za te czyny, gdyż jego dzieło nie było skierowane ku Bogu.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Szczerość intencji (ichlas) jest warunkiem nagrody w życiu ostatecznym – uczy nas, że Bóg patrzy na nasze serca i zamiary, a nie tylko na zewnętrzne czyny. Ten, kto pragnie tylko świata, otrzyma tylko świat.
2. Sprawiedliwość Boga w podziale dóbr doczesnych – Bóg nie krzywdzi nikogo i daje każdemu to, co mu przeznaczył, nawet jeśli człowiek nie wierzy w Niego lub nie pragnie nagrody w zaświatach. To dowód Jego doskonałej sprawiedliwości i miłosierdzia.
3. Zachęta do wzniosłych celów – werset ten pobudza muzułmanina, aby nie ograniczał swoich ambicji do spraw doczesnych, lecz aby dążył do tego, co wieczne i nieprzemijające. Życie doczesne jest bowiem tylko przystankiem, a prawdziwe życie to życie w ostateczności.
4. Ostrzeżenie przed zaniedbaniem życia wiecznego – kto całą swoją energię i wysiłek poświęca tylko sprawom tego świata, ten traci największą inwestycję – wieczną szczęśliwość w Raju. To wezwanie do równowagi między dbaniem o potrzeby doczesne a przygotowaniem się na życie przyszłe.
5. Pocieszenie dla wierzących – werset ten pokazuje, że ci, którzy czynią dobro z czystą intencją dla Boga, otrzymają nagrodę zarówno w tym życiu (w postaci błogosławieństwa i spokoju serca), jak i w życiu ostatecznym – w postaci wiecznej szczęśliwości. To zachęta do wytrwałości w dobrych uczynkach i czystości intencji.