Surah Hud — Talata 24

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-A'ma (الْأَعْمَىٰ): Ang bulag – ang hindi nakakakita.
• Al-Asamm (الْأَصَمِّ): Ang bingi – ang hindi nakaririnig.
• Al-Baṣīr (الْبَصِيرِ): Ang may paningin – ang nakakakita.
• Al-Samī' (السَّمِيعِ): Ang may pandinig – ang nakaririnig.
• Mathal (مَثَلُ): Paghahalintulad o talinghaga.
• Tadhakkarūn (تَذَكَّرُونَ): Nagsisipag-isip at natututo ng aral.

Paliwanag ng Talata:

Inilahad ng Allah ang isang malinaw na paghahalintulad sa dalawang pangkat: ang pangkat ng mga hindi sumasampalataya (mga kafir) at ang pangkat ng mga sumasampalataya (mga mananampalataya). Ang mga hindi sumasampalataya ay inihalintulad sa isang taong bulag at bingi: hindi niya nakikita ang katotohanan kahit na ito ay nasa harapan niya, at hindi niya naririnig ang tawag ng Allah tungo sa patnubay – kaya hindi siya nakikinabang sa kanyang paningin o pandinig. Samantalang ang mga mananampalataya ay inihalintulad sa isang taong may matalas na paningin at may pandinig: nakikita niya ang mga katibayan ng Allah sa Kanyang mga nilikha, at naririnig niya ang Kanyang mga talata at tawag, kaya siya ay tumutugon sa katotohanan at sumusunod dito. Pagkatapos ay itinatanong ng Allah: "Ang dalawang pangkat bang ito ay magkatulad?" – Siyempre, hindi sila magkatulad! Ang bulag at bingi ay hindi kailanman magiging katulad ng may paningin at may pandinig. Kaya bakit hindi ninyo ito pinag-iisipan, O mga tao, upang inyong matanto ang pagkakaiba sa pagitan ng landas ng kamalian at ng landas ng katotohanan?

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang paghahalintulad na ito ay nagpapakita ng dakilang karunungan ng Allah sa paglilinaw ng katotohanan sa pamamagitan ng mga halimbawang nauunawaan ng lahat ng tao, anuman ang kanilang antas ng kaalaman.
2. Ang paningin at pandinig ng puso ay higit na mahalaga kaysa sa paningin at pandinig ng mata at tainga; sapagkat maraming tao ang may malulusog na mata at tainga ngunit ang kanilang mga puso ay bulag at bingi sa katotohanan.
3. Ang Islam ay dumadaloy sa likas na kalinawan – ito ay nag-aanyaya sa tao na gamitin ang kanyang isip at pagnilayan ang mga bagay-bagay, hindi ang bulag na pagsunod.
4. Ang pagkakaiba sa pagitan ng mananampalataya at hindi mananampalataya ay tulad ng pagkakaiba sa pagitan ng liwanag at kadiliman; ang mananampalataya ay nabubuhay sa liwanag ng patnubay at kapayapaan, samantalang ang hindi mananampalataya ay nasa kadiliman ng kalituhan at pagkaligaw.
5. Ang pag-anyaya ng Allah sa Kanyang mga lingkod na mag-isip ("Afa lā tadhakkarūn") ay patunay na ang Islam ay relihiyon ng katwiran at pagmumuni-muni, at ito ay nagpapakita ng awa ng Allah sa Kanyang mga nilikha – na hindi Niya sila pinabayaan sa kamangmangan, bagkus ay nilinaw Niya ang landas at nagbigay ng mga palatandaan.