Sura Hud — Werset 24

Znaczenie słów:

• Al-A'mā – niewidomy, ten, który nie widzi.
• Al-Asamm – głuchy, ten, który nie słyszy.
• Al-Baṣīr – widzący, ten, który posiada wzrok.
• Al-Samīʿ – słyszący, ten, który posiada słuch.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący przedstawia porównanie dwóch grup ludzi: grupy niewiernych i grupy wierzących. Grupę niewiernych przyrównuje do osoby niewidomej i głuchej – niewidomej, ponieważ nie dostrzega prawdy i nie podąża za nią, oraz głuchej, ponieważ nie słyszy wezwania Boga i nie odpowiada na nie w sposób, który przyniósłby mu korzyść. Z kolei grupę wierzących przyrównuje do osoby widzącej i słyszącej – widzącej, ponieważ dostrzega dowody i znaki Boga, oraz słyszącej, ponieważ słucha wezwania Boga i odpowiada na nie z wiarą i posłuszeństwem.

Następnie Bóg zadaje retoryczne pytanie: „Czy te dwie grupy mogą być sobie równe?" – Oczywiście, że nie! Nie ma żadnego podobieństwa między tymi, którzy są ślepi i głusi na prawdę, a tymi, którzy ją widzą i słyszą. Różnica między nimi jest ogromna, zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym. Na końcu wersetu Bóg wzywa ludzi do refleksji i zastanowienia się nad tym porównaniem, aby mogli wyciągnąć z niego naukę i skierować się ku wierze.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zachęta do refleksji i myślenia – werset wzywa człowieka do zastanowienia się nad swoją postawą wobec prawdy, aby mógł wybrać właściwą drogę w życiu.
2. Ukazanie wielkości islamu – islam otwiera oczy i uszy człowieka na prawdę, wyprowadzając go z ciemności niewiedzy i błędu do światła wiary i przewodnictwa.
3. Uświadomienie różnicy między wiarą a niewiarą – wiara jest źródłem światła, zrozumienia i szczęścia, podczas gdy niewiara jest źródłem ślepoty, głuchoty i zguby.
4. Pobudzenie do wdzięczności – człowiek wierzący powinien dziękować Bogu za to, że obdarzył go wzrokiem serca i słuchem duszy, dzięki którym może poznać swojego Pana i podążać Jego drogą.