سوره ہود — آيت 24

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ: ٻن گروهن جي حالت ۽ مثال.
• الْأَعْمَىٰ: انڌو، يعني اهو شخص جيڪو ڏسي نه ٿو سگهي.
• الْأَصَمِّ: ٻوڙو، يعني اهو شخص جيڪو ٻڌي نه ٿو سگهي.
• الْبَصِيرِ: ڏسڻ وارو، يعني اهو شخص جيڪو چڱي طرح ڏسي ٿو.
• السَّمِيعِ: ٻڌڻ وارو، يعني اهو شخص جيڪو چڱي طرح ٻڌي ٿو.
• هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا: ڇا اهي ٻئي مثال ۾ برابر آهن؟ يعني ڇا اهي ٻئي هڪجهڙا ٿي سگهن ٿا؟
• أَفَلَا تَذَكَّرُونَ: ڇا اوھين نصيحت ۽ عبرت نه ٿا وٺو؟

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ هن آيت ۾ ڪفر ۽ ايمان وارن ٻن گروهن جي حالت بيان فرمائي آهي. ڪافرن جي مثال انڌي ۽ ٻوڙي ماڻهوءَ وانگر آهي، جيڪو نه سچ ڏسي ٿو ۽ نه ئي حق جي دعوت ٻڌي ٿو، ۽ نه ئي ان کي قبول ڪري ٿو. ان جي برعڪس مؤمنن جي مثال ان شخص وانگر آهي جيڪو اکين سان ڏسي ٿو ۽ ڪنن سان ٻڌي ٿو، يعني اهي الله جي دليلن ۽ نشانين کي ڏسي ٿا ۽ الله جي پيغام کي ٻڌي ان کي قبول ڪن ٿا. اهي ٻئي گروهه نه حالت ۾ برابر آهن ۽ نه ئي صفت ۾. پوءِ ڇا اوھين ان حقيقت تي غور ۽ فڪر نه ٿا ڪريو ۽ نصيحت نه ٿا وٺو؟ هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته ايمان ۽ ڪفر، علم ۽ جهالت، ۽ حق جي پيروي ۽ گمراهي هرگز برابر نه آهن.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

• ايمان انسان کي اکين ۽ ڪنن جهڙي روشني ۽ سماعت عطا ڪري ٿو، جڏهن ته ڪفر انسان کي انڌو ۽ ٻوڙو بڻائي ڇڏي ٿو.
• حق کي ٻڌڻ ۽ ڏسڻ صرف انهن لاءِ فائديمند آهي جيڪي ان کي قبول ڪرڻ لاءِ تيار هجن.
• مؤمن ۽ ڪافر هرگز برابر نه آهن، نه دنيا ۾ ۽ نه آخرت ۾.
• قرآن اسان کي غور ۽ فڪر جي دعوت ڏئي ٿو ته جيئن اسان صحيح رستو چونڊي سگهون.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن ۽ اسلام کي سمجھڻ لاءِ پنهنجي اکين ۽ ڪنن کي کليل رکون، ۽ الله جي نعمتن تي شڪر ادا ڪيون.