Surja Hud — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• "En lâ ta'budû": Që të mos adhuroni.
• "Illâ Allâh": Përveç Allahut.
• "Ehâfu": Kam frikë.
• "Azdâb-i yevmin elîm": Dënimi i një dite të dhembshme (e dhimbshme).

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Profeti Nuh a.s. iu drejtohet popullit të tij me një thirrje të qartë dhe të sinqertë: ai i fton ata që të mos adhurojnë askë tjetër përveç Allahut të Vetëm, pa asnjë shok e ortak. Kjo është thelbi i mesazhit të të gjithë profetëve – thirrja për teuhid (monoteizëm të pastër). Ai nuk u kërkon atyre pasuri apo pushtet, por vetëm pastrimin e besimit të tyre nga çdo formë idhujtarie.

Pastaj ai i paralajmëron me frikën e tij për ta: nëse ata vazhdojnë në mosbesim dhe adhurim të të tjerëve përveç Allahut, ai ka frikë se do t'i godasë dënimi i Ditës së Kiametit – një ditë që është e dhembshme dhe e tmerrshme, sepse dënimi në të është i padurueshëm dhe i përjetshëm për ata që nuk besuan. Kjo ditë quhet "e dhembshme" sepse vuajtjet në të janë të mëdha dhe të vazhdueshme.

Ky ajet tregon se thirrja e Nuhut a.s. ishte e mbushur me mëshirë dhe dashamirësi: ai nuk donte gjë tjetër veç shpëtimin e popullit të tij nga dënimi, dhe për këtë ai i paralajmëroi ata me butësi e me frikë nga Allahu, jo me ashpërsi apo urrejtje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Thelbi i fesë së të gjithë profetëve është një: adhurimi vetëm i Allahut, pa asnjë ortak – dhe kjo është thirrja e parë e çdo të dërguari.
2. Dashuria dhe mëshira ndaj njerëzve kërkon që t'i paralajmërojmë ata nga rreziqet shpirtërore, edhe nëse kjo duket e vështirë për t'u dëgjuar.
3. Frika nga dënimi i Ditës së Kiametit është një nxitje e fortë për t'u kthyer te Allahu dhe për t'u larguar nga mëkatet.
4. Dita e Kiametit është reale dhe e sigurt, prandaj besimtari duhet të përgatitet për të me vepra të mira dhe besim të pastër.
5. Thirrja për në rrugën e Allahut duhet të jetë e qartë, e sinqertë dhe e mbushur me dhembshuri, ashtu siç bëri Profeti Nuh a.s. me popullin e tij.