Surat Hud — Ayat 35

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَمْ (am): tembung iki tegesé "apa" utawa "utawa apa", ing kene dadi pambuka pitakon kang ngemu rasa nggumun lan nyalahake.
• يَقُولُونَ (yaqūlūna): padha ngomong, yaiku wong-wong kafir saka kaumé Nabi Nuh.
• افْتَرَاهُ (iftarāhu): gawe-gawé utawa ngapusi, yaiku nganggep Nabi Nuh gawé crita palsu saka awake dhéwé.
• إِجْرَامِي (ijrāmī): dosaku, luputku, utawa paukumane dosaku.
• بَرِيءٌ (barī'un): resik, adoh, ora melu-melu.
• تُجْرِمُونَ (tujrimūna): apa kang padha koklakoni awujud dosa, yaiku kafir lan ngapusi.

2) Jlentrehané ayat:

Ayat iki isih ana ing sajroning crita Nabi Nuh. Wong-wong kafir saka kaumé Nabi Nuh padha ngomong yèn Nabi Nuh iku gawé-gawé dhéwé babagan ancaman siksa saka Allah, mung kanggo medèn-medèni wong-wong mau supaya gelem nurut. Mulané Allah paring dhawuh marang Nabi Nuh supaya mangsuli: "Yèn aku pancèn gawé-gawé dhéwé bab iku, mula dosa lan paukumané mung tumiba marang aku dhéwé, ora ana wong liya kang melu nanggung. Nanging yèn aku pancèn bener, mula kowé kabèh sing kafir lan ngapusi iku kang padha nanggung dosa. Aku resik lan adoh saka apa kang padha koklakoni awujud kafir lan ngapusi mau."

Ing kéné ana piwulang yèn saben wong iku tanggung jawab marang panggawéné dhéwé. Ora ana wong kang nanggung dosané wong liya. Nabi Nuh ora wedi yèn ditudhuh gawé-gawé, amarga dhèwèké ngerti yèn apa kang digawa iku pancèn bener saka Allah. Déné wong-wong kafir iku malah kang padha nanggung dosa amarga ora gelem percaya lan malah ngapusi.

Sawetara ahli tafsir uga ngandhakake yèn ayat iki bisa uga dadi pangandikan marang Nabi Muhammad ﷺ, supaya dhèwèké mangsuli wong-wong musyrik Mekah kang padha ngomong yèn Al-Qur'an iku gawé-gawéné Nabi Muhammad dhéwé. Dadi ayat iki mulang supaya sabar lan pasrah marang Allah nalika ditudhuh barang kang ora bener.

3) Faedah lan piwulang kang bisa dijupuk:

• Saben wong iku tanggung jawab marang panggawéné dhéwé. Dosa lan pahala ora bisa dipindhah marang wong liya.
• Wong kang bener kudu kendel lan ora wedi nalika ditudhuh barang kang ora bener, amarga dhèwèké ngerti yèn sing bener bakal katon bener.
• Kita kudu resik lan adoh saka panggawé ala, ora mung ora nglakoni, nanging uga ora melu-melu marang wong kang padha nglakoni dosa.
• Ayat iki mulang supaya kita ora gampang percaya marang tudhuhan tanpa bukti, lan tansah njaga ati supaya ora gawé-gawé babagan agama.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku paring pituduh kang cetha lan adil, ora ngrugekake sapa-sapa, lan tansah ngajak marang kabecikan.