سوره هود — آیه 35

معانی کلمات:

• افْتَرَاهُ: آن را دروغ بافت و به خداوند نسبت داد.
• إِجْرَامِی: گناه و جرم من.
• تُجْرِمُونَ: گناه و جرم انجام میدهید (کفر و تکذیب).

تفسیر آیه:

آیا این مشرکانِ قوم نوح میگویند که او این سخنان (دعوت به توحید و هشدار عذاب) را از پیش خود ساخته و به خدا نسبت داده است؟ ای پیامبر، به آنان بگو: اگر من این را از پیش خود ساخته باشم، گناه و کیفر این کار بر خود من است و من مسئول اعمال خودم هستم؛ اما اگر راستگو باشم، شما مرتکب جرم و گناه بزرگی شدهاید (کفر و تکذیب) و من از گناه و جرم شما بیزارم. این آیه در حقیقت پاسخی است به بهانهجوییهای کافران که پیامبران را به دروغگویی متهم میکردند تا از پذیرش حق فرار کنند.

فواید و پیامهای آیه:

1. اصل مسئولیت فردی: هر کس در برابر اعمال خود مسئول است و گناه دیگری بر عهده کسی نیست؛ این اصل، پایه عدالت الهی را نشان میدهد.
2. صداقت پیامبران: پیامبران الهی از هرگونه دروغ و افترا مبرا هستند و دعوت آنان بر اساس وحی و حقیقت است، نه هوای نفس.
3. بیزاری از گناه دیگران: مؤمن باید از گناه و جرم دیگران بیزاری جوید و هرگز در آن شریک نشود، حتی اگر آنان از نزدیکان او باشند.
4. آرامش وجدان: کسی که با اخلاص و صداقت عمل کند، از تهمتها و سخنان ناروای دیگران نمیهراسد و با توکل بر خدا، به راه خود ادامه میدهد.
5. هشدار به تکذیبکنندگان: این آیه به کافران هشدار میدهد که عاقبت تکذیب پیامبران، گرفتار شدن به عذاب الهی است و هیچکس نمیتواند از آن فرار کند.