Surja Hud — Ajet 35

Kuptimet e fjalëve:

• افْتَرَاهُ: e shpiku atë (Kuranin ose kërcënimin me dënim) nga vetja, duke ia veshur Zotit.
• إِجْرَامِي: mëkati im, faji im, dënimi i veprës së keqe.
• تُجْرِمُونَ: bëni krime e mëkate (mosbesim, gënjeshtër, përgënjeshtrim).

Tefsiri i Ajetit:

A thonë idhujtarët nga populli i Nuhit: "Ai (Nuhu) e shpiku këtë (kërcënim me dënim) nga vetja e tij, duke ia veshur Zotit"? Allahu i urdhëron Profetin (salallahu alejhi ve sel-lem) – dhe në kuptim edhe Nuhun – që t'u përgjigjet atyre: "Nëse unë e kam shpikur atë nga vetja, atëherë mëkati i atij shpikjeje bie vetëm mbi mua dhe unë do të mbaj dënimin e tij. Por nëse unë jam i vërtetë, atëherë ju jeni kriminelët dhe mëkatarët për shkak të mosbesimit, përgënjeshtrimit dhe veprave tuaja të këqija. Unë jam i pastër dhe larg nga krimet dhe mëkatet që bëni ju." Kështu, secili mban barrën e veprës së vet: i dërguari mban përgjegjësinë e mesazhit nëse e ka shpikur, ndërsa populli mban përgjegjësinë e mosbesimit dhe përgënjeshtrimit të tij. Disa komentues kanë thënë se ky ajet është një ndërhyrje gjatë tregimit të Nuhit, por është drejtuar Profetit Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem) për t'iu përgjigjur idhujtarëve të Mekës që e akuzonin atë se e ka shpikur Kuranin.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Çdo njeri mban përgjegjësinë e veprave të veta dhe askush nuk e mban mëkatin e tjetrit – kjo është drejtësia e plotë e Allahut.
2. I dërguari i Allahut është i pastër nga çdo shpifje dhe gënjeshtër, dhe kjo tregon sinqeritetin e tij në thirrjen drejt Allahut.
3. Thirrësi në rrugën e Allahut duhet të jetë i durueshëm përballë akuzave të padrejta dhe t'u përgjigjet atyre me argumente të qarta e me qetësi.
4. Ajeti na mëson se e vërteta triumfon mbi gënjeshtrën, dhe se Allahu e mbron të dërguarin e Tij nga çdo dyshim që mund të ngrenë armiqtë.
5. Në këtë ajet ka ngushëllim për çdo besimtar që përballet me akuzat e padrejta – ai duhet t'i lërë çështjet Allahut, i cili di çdo gjë dhe e shpërblen secilin sipas veprës së tij.