Sura Hud — Aya 50

Maana ya maneno:

• Adu (عاد): Kabila la kwanza la Waarabu waliokuwa wakiishi katika eneo la Ahqaf (mabondeni ya mchanga) kusini mwa Rasi ya Arabu.
• Hud (هود): Nabii wa kabila hilo, aliyepewa utume kwao.
• Muf tarun (مفترون): Waongo wanaozua uzushi dhidi ya Mwenyezi Mungu kwa kumshirikisha.

Ufafanuzi wa Aya:

Mwenyezi Mungu Alimtuma Nabii Hud kwa kabila la Adu, ambaye alikuwa ndugu yao kwa nasaba na si kwa dini. Akawaambia: "Enyi watu wangu! Muweni ibada ya Mwenyezi Mungu peke Yake, na msimshirikishe na chochote. Hamna mungu anayestahiki kuabudiwa isipokuwa Yeye. Ninyi katika madai yenu ya kuwepo washirika wake, hamkuwa ila waongo tu, mnaozua uzushi mkubwa dhidi ya Mwenyezi Mungu kwa kuvibandika vinyago na masanamu kuwa washirika wake."

Faida za Aya:

• Utauhidu (kumuweka Mwenyezi Mungu peke yake) ndio msingi wa dini yote, na kila Nabii aliwatangulizia jambo hili kwa watu wake.
• Kuthibitisha kwamba kila kitu kinachoabudiwa isipokuwa Mwenyezi Mungu ni batili, na kuabudiwa kwake ni uzushi na uwongo.
• Kuwahimiza waumini kusimama imara katika kueneza ujumbe wa Tawhid hata kama watapingwa na watu wao, kama alivyofanya Nabii Hud.
• Onyo kwa wale wanaoendelea kushirikisha Mwenyezi Mungu kwamba watahesabiwa kwa matendo yao, na kwamba Mwenyezi Mungu ni Mwenye kusamehe kwa wale wanaotubu na kurejea Kwake.