Surah Hud — Aya 50

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "Adu": Wata al’umma ce da ta zauna a ƙasar Yemen, suna da ƙarfi da girma a jiki.
• "Hudu": Annabin Allah ne wanda aka aika zuwa gare su, shi ne ɗan’uwansu ta hanyar zuriya ba addini ba.
• "Mufariru": Ma’ana maƙaryata, waɗanda suke ƙirƙira ƙarya game da Allah.

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah Madaukakin Sarki yana ba da labari cewa, kamar yadda muka aika annabawa zuwa ga al’ummomin da suka gabata, haka muka aika zuwa ga al’ummar Adu, ɗan’uwansu Annabi Hudu (lafiya ta tabbata a gare shi). Ya ce musu: "Ya mutanena! Ku bauta wa Allah shi kaɗai, ku bar waɗannan gumaka da kuke bautawa. Babu wani abin bautawa na gaskiya a gare ku face Shi. Ku san cewa, a cikin da’awarku cewa Allah yana da abokan tarayya a cikin bauta, ku maƙaryata ne kawai, ba ku da wani dalili na gaskiya a kan hakan."

Hudu ya yi musu kira zuwa ga tauhidi (wato kadaita Allah a cikin bauta), kuma ya musanta musu shirka da suke yi, yana mai bayyana musu cewa ba su da wani hujja da zai goyi bayan shirkinsu, domin a zahiri sun san cewa Allah ne Mahalicci kuma Mai azurtawa, amma sun ƙirƙira waɗannan gumaka ne kawai don su kusantar da su zuwa ga Allah, alhali kuwa wannan ƙarya ce a kansu.

Fa’idodin Ayar:

1. Nuna cewa manufar dukkan annabawa ɗaya ce - kiran al’ummarsu zuwa ga bautar Allah shi kaɗai, ba tare da wani abokin tarayya ba.
2. Ƙarfafa wa Musulmi cewa kada su yarda su shiga cikin shirka ko kama da al’ummomin da suka ƙi kiran annabawa, domin shirka babban zunubi ne wanda Allah ba zai gafarta ba.
3. Nuna cewa Annabi Hudu ya kasance mai tausayi da ƙauna ga mutanensa, domin ya kira su da "ya mutanena", wanda ke nuna cewa dole ne mai da’awa ya kasance da tausayi da ladabi ga waɗanda yake kira.
4. Ta’aziyya ga Manzon Allah (SAW) cewa, kamar yadda annabawa suka sha wahala a hannun al’ummominsu, haka ma shi zai sha wahala, amma sakamako na ƙarshe ga masu bi ne.