Surat Hud — Ayat 85

Tegese Tembung-tembung kang Perlu Dijelasake:

• أَوْفُوا (Aufū): Sampurnakna, cukupna, aja nganti kurang.
• الْمِكْيَال (Al-Mikyāl): Timbangan utawa takaran kanggo ngukur barang (kaya liter, kilogram, lan sapiturute).
• الْمِيزَان (Al-Mīzān): Timbangan kanggo nimbang barang.
• بِالْقِسْطِ (Bil-Qisṭi): Kanthi adil, kanthi bener, ora pilih kasih.
• لَا تَبْخَسُوا (Lā Tabkhasū): Aja ngurangi, aja nyuda.
• أَشْيَاءَهُمْ (Asy-yā'ahum): Barang-barang utawa hak-hake wong liya.
• لَا تَعْثَوْا (Lā Ta'tsau): Aja gawe kerusakan, aja ngrusak.
• مُفْسِدِينَ (Mufsidīn): Wong-wong kang gawe rusak utawa gawe kacau.

Tafsir Ayat:

Nabi Syu'aib a.s. ngajak umate kanthi tresna lan welas asih, "He para umatku, padha netepana takaran lan timbangan kanthi adil lan bener. Yen kowe ngukur utawa nimbang barang kanggo wong liya, aja nganti kurang sithik wae. Aja padha ngurangi hak-hake wong liya, apa maneh kanthi cara ngapusi, ngicuh, utawa nggunakake cara-cara kang ora jujur. Lan aja padha mlaku ing bumi iki kanthi gawe kerusakan, kaya mateni wong tanpa hak, ngrampas barang darbeke wong, utawa nindakake dosa-dosa liyane kang gawe rusake tatanan masyarakat."

Ayat iki minangka teguran marang umate Nabi Syu'aib kang wis biasa ngurangi takaran lan timbangan nalika adol barang marang wong liya. Dheweke uga kerep njupuk hak-hake wong kanthi cara kang ora bener. Mula, Allah paring dhawuh lumantar Nabi Syu'aib supaya padha netepi keadilan ing babagan muamalah (transaksi dagang), ora ngurangi hak wong liya, lan ora gawe kerusakan ing bumi.

Iki minangka prinsip dhasar ing Islam: kejujuran ing babagan dagang iku bagian saka iman. Sapa wae kang ngapusi ing takaran lan timbangan, iku kalebu tumindak kang dosa gedhe lan bisa ngrusak urip bebarengan ing masyarakat.

Faedah-faedah kang Bisa Dijupuk:

1. Kejujuran iku bagian saka iman. Wong Islam kudu jujur ing saben transaksi, apa maneh nalika adol barang. Ngurangi takaran utawa timbangan iku tumindak kang ora dibenarkan.
2. Adil marang sapa wae. Ora mung marang kanca utawa sedulur, nanging marang kabeh wong, kalebu wong kang ora dikenal. Keadilan iku dhawuhe Allah kang kudu ditindakake.
3. Ngurangi hak wong liya iku dosa gedhe. Apa wae wujude, apa ngurangi timbangan, ora mbayar utang, utawa njupuk barang darbeke wong liya, kabeh iku dosa.
4. Gawe kerusakan ing bumi iku dilarang. Islam ngajak umate supaya dadi wong kang gawe tentrem lan kabecikan, dudu gawe rusak lan kacau.
5. Islam iku agama kang ngajak marang kabecikan. Kabeh dhawuhe Allah iku kanggo kesejahteraan manungsa. Yen kita nindakake kanthi ikhlas, kita bakal entuk kabegjan ing donya lan akhirat.
6. Tobat lan owah saka tumindak ala iku dalan kang becik. Senajan umate Nabi Syu'aib wis kebacut gawe dosa, nanging isih diwenehi kesempatan kanggo mertobat lan netepi keadilan. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Pengasih lan Maha Ngapura.