Surja Jusuf — Ajet 105

Kuptimi i fjalëve:

• Ve ke'ejjin: Sa shumë, sa të shumta.
• Min ajah: Nga shenjat dhe provat (që dëshmojnë për madhështinë dhe njëshmërinë e Allahut).
• Fi es-semavati vel-ard: Në qiejt dhe në Tokë.
• Jemurrune 'alejha: Ata kalojnë pranë tyre dhe i shohin ato.
• Ve hum 'anha mu'ridune: Ndërsa janë të shpërqendruar prej tyre, duke mos u ndalur për të menduar dhe për të nxjerrë mësim.

Tefsiri i ajetit:

Sa shumë janë shenjat dhe provat që gjenden në qiejt dhe në Tokë, të cilat dëshmojnë për njëshmërinë e Allahut, fuqinë e Tij dhe urtësinë e Tij të përsosur! Dielli, hëna, yjet, malet, pemët, detet dhe gjithçka që ekziston në këtë univers janë dëshmi të qarta për Krijuesin e tyre. Megjithatë, njerëzit kalojnë pranë këtyre shenjave çdo ditë, i shohin ato me sytë e tyre, por nuk ndalen për t'i vështruar me vëmendje, nuk mendojnë thellë për to dhe nuk nxjerrin mësim prej tyre. Ata janë të shpërqendruar dhe të larguar, duke mos e kthyer vëmendjen drejt këtyre provave madhështore që i ftojnë drejt besimit dhe bindjes në fuqinë e Allahut.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Shenjat e Allahut në univers janë të shumta dhe të dukshme për këdo që i sheh me sy të hapur dhe mendon me zemër të ndërgjegjshme.
2. Shpërqendrimi dhe mosvëmendja ndaj këtyre shenjave është shkak për largimin nga besimi dhe nga njohja e Krijuesit.
3. Islami e fton njeriun të meditojë në krijesat e Allahut, sepse meditimi në to e forcon besimin dhe e afron njeriun më shumë te Zoti i tij.
4. Njeriu që sheh bukurinë dhe rregullin e këtij universi, nëse mendon thellë, do të arrijë patjetër në bindjen se ky univers ka një Krijues të urtë dhe të fuqishëm, gjë që e bën atë ta dojë Allahun dhe ta adhurojë Atë me sinqeritet.