Йусуф сүресі — Аят 105

1. Сөздердің мағынасы:

• وَكَأَيِّن: «қаншама көп», «қаншама» деген мағынада.
• آيَةٍ: «белгі», «дәлел» — Аллаһтың бірлігіне нұсқайтын нышан.
• يَمُرُّونَ عَلَيْهَا: «оның жанынан өтеді», «көріп жүреді».
• مُعْرِضُونَ: «бет бұрушылар», «назар аудармаушылар».

1. Тәпсірі:

Аспандар мен жерде Аллаһтың бірлігін, құдіретін және даналығын дәлелдейтін қаншама белгі-нышан бар. Күн, ай, жұлдыздар, таулар, ағаштар, түн мен күндіздің алмасуы — осының бәрі Жаратушының бар екенін және жалғыз екенін айғақтайды. Адамдар осы белгілердің жанынан күнде өтіп, көріп жүрсе де, оларға ой жүгіртпейді, терең ойланбайды, олардан ғибрат алмайды. Олар бұл нышандарға немқұрайлы қарап, бет бұрып кетеді. Яғни, мәселе дәлелдердің жетіспеуінде емес — дәлелдер өте көп және айқын. Мәселе адамдардың сол дәлелдерге назар аудармауында, ойланбауында және олардан сабақ алмауында.

1. Ғибраттар мен пайдалы тұстары:

• Әлемнің әрбір бөлшегі Аллаһтың барлығына және бірлігіне куәлік етеді. Күнделікті өмірде көріп жүрген нәрселеріміздің өзі үлкен ғибрат көзі екенін түсінеміз.
• Ислам діні адамды ойлануға, байқауға және терең түсінуге шақырады. Бұл — ақыл мен жүректі бірге жұмсайтын дін.
• Аллаһтың белгілеріне назар аудару — жүректі жұмсартып, иманды күшейтеді. Табиғаттағы әрбір нәрсе Жаратушыны еске салады.
• Бұл аят адамды немқұрайлылықтан сақтандырады: көріп жүріп, бірақ ойланбау — үлкен зиян. Сондықтан әр адам өзін қоршаған әлемге ой көзімен қарап, ондағы даналықты байқауға тырысуы керек.
• Құран адамды табиғатпен, әлеммен үндестікте өмір сүруге, әр нәрседен ғибрат алуға баулиды. Бұл — иманды жанның күнделікті әдетіне айналуы тиіс.