ซูเราะฮฺ ยูซุฟ — อายะฮฺ 105

คำอธิบายคำศัพท์:

• وَکَأَیِّن หมายถึง "มากมายเพียงใด" หรือ "จำนวนมาก"
• آیَة หมายถึง หลักฐาน เครื่องหมาย หรือสัญญาณ
• یَمُرُّونَ عَلَیْهَا หมายถึง พวกเขาผ่านไปเห็นมัน
• مُعْرِضُونَ หมายถึง ผู้ผินหลังให้ ไม่ใส่ใจ ไม่ใคร่ครวญ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงความจริงที่ว่า มีสัญญาณและหลักฐานมากมายที่บ่งชี้ถึงความยิ่งใหญ่และความเป็นเอกะของอัลลอฮ์ กระจัดกระจายอยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ภูเขา ต้นไม้ ทะเล และสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างไว้มากมายเพียงใด

แต่สิ่งที่น่าแปลกใจและน่าเศร้าก็คือ มนุษย์ส่วนใหญ่ผ่านไปเห็นสัญญาณเหล่านี้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน พวกเขามองเห็นมันด้วยตาของตนเอง แต่กลับเมินเฉย ไม่คิดพิจารณา ไม่ทบทวนใคร่ครวญถึงความยิ่งใหญ่ของผู้สร้าง พวกเขามองเห็นแต่ไม่เห็นด้วยหัวใจ ได้ยินแต่ไม่ได้ยินด้วยจิตวิญญาณ พวกเขาผ่านมันไปราวกับว่ามันเป็นเพียงสิ่งธรรมดาที่ไม่มีบทเรียนใดๆ ซ่อนอยู่

อัลลอฮ์ทรงตำหนิพวกเขา ณ ที่นี้ เนื่องจากการที่พวกเขาละเลยต่อสัญญาณเหล่านี้ ทั้งที่สัญญาณเหล่านั้นชัดเจนและปรากฏอยู่ตรงหน้า พวกเขาไม่ได้ใช้สติปัญญาที่พระองค์ประทานให้เพื่อไตร่ตรองถึงพระบารมีของพระผู้สร้าง

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การใคร่ครวญในสรรพสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างนั้น เป็นหนทางหนึ่งที่นำไปสู่การศรัทธาและความใกล้ชิดกับพระองค์ การมองดูท้องฟ้า ภูเขา ทะเล และความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ ล้วนเป็นการใคร่ครวญที่ทรงคุณค่า
2. อัลกุรอานเรียกร้องให้มนุษย์ใช้สติปัญญาและความคิดในการพิจารณาสรรพสิ่งรอบตัว ไม่ใช่เพียงแค่มองผ่านตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจที่ใคร่ครวญ
3. การที่มนุษย์มองเห็นสิ่งต่างๆ แต่ไม่คิดพิจารณานั้น เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขาหลงทางและไม่พบความจริง แม้จะมีหลักฐานปรากฏอยู่ตรงหน้ามากมายเพียงใดก็ตาม
4. การศรัทธาที่แท้จริงนั้นไม่ได้เกิดจากการเห็นด้วยตาเท่านั้น แต่เกิดจากการพิจารณาด้วยหัวใจและการใช้เหตุผลที่ถูกต้อง ซึ่งจะนำไปสู่การรู้จักอัลลอฮ์อย่างแท้จริง
5. บทเรียนนี้สอนให้เรารู้จักคุณค่าของการคิดและไตร่ตรอง ซึ่งเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงยกย่องผู้ที่มีปัญญาและใช้ปัญญานั้นในการแสวงหาความจริง