Surah Yusuf — Aya 45

Ma'anar Kalmomin:

• "Najaa minhuma": Wato wanda ya tsira daga mutuwa daga cikin su biyun (ma'abuta kurkuku), wato mai shayar da ruwa (Saqi).
• "Waddakara": Wato ya tuna (bayan ya manta).
• "Ba'da ummatin": Wato bayan wani lokaci mai tsawo (shekaru).
• "Unabbi'ukum bi ta'wilihi": Wato zan ba ku labarin fassarar wannan mafarki (na sarki).
• "Fa arsilun": Wato ku aiko ni (zuwa ga Yusuf).

Fassarar Ayar:

Bayan da sarki ya ga mafarkin da ya firgita shi (shawara bakwai masu ƙiba da bakwai ƙanana), sai wanda ya tsira daga kurkuku (wato Saqi) ya tuna Yusuf bayan ya manta da shi na tsawon lokaci (wato shekaru da dama). Sai ya ce wa sarki da manyan mutanensa: "Ni zan ba ku labarin fassarar wannan mafarki, don aiko ni zuwa ga Yusuf, wanda yake a kurkuku, domin shi ne ya san fassarar mafarki." To sai aka aike shi zuwa ga Yusuf.

Abubuwan da ake koya daga ayar:

1. Ƙwararren ilimi ba ya ɓacewa, kuma Allah yana taimakon wanda ya nema shi da gaskiya, har ma a cikin mawuyacin hali (kurkuku).
2. Kyautatawa mutane da tunawa da alherinsu bayan dogon lokaci yana da daraja a gaban Allah, kuma yana buɗe ƙofofin alheri.
3. Neman ilimi daga wurin wanda ya cancanta (kamar Yusuf) abu ne da ya kamata a yi, ko da yake mutum yana cikin matsayi na ƙasa.
4. A cikin wahala, kada mai imani ya yanke ƙauna daga taimakon Allah, domin Allah yana iya fitar da shi daga cikin duhu zuwa haske ta hanyar da ba zai yi tsammani ba.