Surat Yusuf — Ayat 45

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا: Wong kang slamet saka loro mau (yaiku juru ngombe utawa pramugara raja).
• وَادَّكَرَ: Dheweke banjur kelingan (marang Yusuf).
• بَعْدَ أُمَّةٍ: Sawise suwe banget utawa sawise wektu kang dawa.
• أَنَا أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِ: Aku bakal ngandhani marang kowe kabeh bab tegese impen iku.
• فَأَرْسِلُونِ: Mula kowe padha ngutus aku (menyang Yusuf).

1. Tafsir Ayat:

Ing ayat iki dicritakake, wong kang slamet saka loro tahanan mau — yaiku juru ngombe utawa pramugara raja — banjur kelingan marang Yusuf sawise suwe ora ngerti kahanane Yusuf. Dheweke banjur matur marang raja lan para punggawane: "Aku bisa ngandhani kowe kabeh bab tegese impen sing dideleng dening raja, mula padha ngutus aku menyang wong kang bisa nerangake impen iki." Wong iki kelingan yen ing kunjara ana wong kang pinter nerangake impen, yaiku Nabi Yusuf. Mula dheweke njaluk supaya dikirim menyang Yusuf kanggo takon bab tegese impen raja mau. Iki nuduhake yen kelingan marang kabecikan lan ilmu kang diduweni dening wong liya iku bisa dadi dalan kanggo ngerteni kebeneran lan ngatasi masalah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Kelingan marang wong kang duwe ilmu lan kabecikan iku penting banget, amarga bisa dadi sebab kanggo nemokake solusi saka masalah kang lagi diadhepi.
• Sabar lan ora putus asa iku kunci, amarga Nabi Yusuf wis suwe ana ing kunjara, nanging pungkasane ana wong kang kelingan marang dheweke.
• Islam mulangake supaya kita ora isin takon marang wong kang luwih ngerti, lan ngajak wong liya marang kabecikan kanthi cara kang apik.
• Kabeh kedadeyan iku ana hikmahe, kalebu kedadeyan kang katon ala kaya dipenjara, bisa dadi dalan kanggo mulyakake wong kang sabar lan percaya marang Allah.
• Ayat iki uga mulangake yen ilmu iku aji banget, lan wong kang duwe ilmu kudu dihormati lan dimanfaatake kanggo kabecikan bebarengan.