Surja Jusuf — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• “Naxha” (نجا): shpëtoi, u lirua.
• “Eddekere” (ادكر): u kujtua, e mori veten pas harresës.
• “Ummetin” (أمة): këtu do të thotë një periudhë kohe, një kohë e gjatë.
• “Te’vil” (تأويل): interpretimi, shpjegimi i përmbajtjes së ëndrrës.
• “Fersilun” (فأرسلون): më dërgoni (tek Jusufi).

Tefsiri i Ajetit:

Kur mbreti i Egjiptit pa ëndrrën e tij të famshme (shtatë lopë të majme që i hëngrën shtatë lopë të dobëta dhe shtatë kallinj të gjelbër e shtatë të thatë) dhe u shqetësua, ai kërkoi interpretimin e saj. Atëherë, ai njeri që kishte shpëtuar nga burgu — njëri nga dy shokët e Jusufit në burg, i cili ishte shërbyesi i verës (saki) — u kujtua pas një kohe të gjatë për Jusufin a.s. dhe për dijen e tij të madhe në interpretimin e ëndrrave. Ai kishte harruar tërësisht atë që i kishte thënë Jusufi në burg, por tani, në atë moment të vështirë, iu kthye kujtesa dhe tha: “Unë do t’ju tregoj interpretimin e kësaj ëndrre, por më dërgoni te Jusufi në burg, sepse ai është njeriu që di ta shpjegojë atë.” Ai nuk pretendoi se e dinte vetë interpretimin, por tregoi se ku gjendet dikush që e di atë, dhe kërkoi leje për të shkuar te Jusufi për t’ia marrë përgjigjen.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dija dhe dituria janë një thesar i madh; njeriu i ditur mbetet i nevojshëm për shoqërinë edhe kur është në burg, sepse dija e tij është dritë që nuk shuhet.
2. Njeriu duhet t’ia referojë çështjet që nuk i di atyre që i dinë, dhe të mos pretendojë dije që nuk e ka.
3. Të kujtuarit pas harresës dhe pendimi për neglizhencën është cilësi e mirë; ai njeri u kthye te e vërteta dhe e pranoi se Jusufi ishte më i dituri.
4. Në vështirësi, Allahu i hap rrugët e zgjidhjes nëpërmjet njerëzve të sinqertë, edhe nëse ato vijnë nga një vend i papritur.
5. Kjo tregon se edhe në burg, njeriu i mirë dhe i ditur mbetet burim i dobisë për njerëzit, dhe Allahu e ngre atë në pozita të larta përmes dijes së tij.