Sura Yusuf — Werset 67

Znaczenie słów:

• لَا تَدْخُلُوا مِن بَابٍ وَاحِدٍ — nie wchodźcie jedną bramą.
• مُتَفَرِّقَةٍ — oddzielnymi, różnymi (bramami).
• مَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ — nie mogę wam niczego od Boga oddalić ani zapewnić wam żadnej korzyści.
• إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ — rozstrzygnięcie należy wyłącznie do Boga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy synowie proroka Jakuba (pokój z nim) przygotowywali się do wyruszenia do Egiptu, ich ojciec udzielił im ważnej wskazówki. Powiedział: „O moi synowie! Nie wchodźcie do miasta jedną bramą, ale wejdźcie przez bramy oddzielne". Uczynił tak, ponieważ obawiał się, że gdy wejdą wszyscy razem, zwrócą na siebie uwagę i może ich dosięgnąć złe spojrzenie (al-‘ajn) ze względu na ich urodę i dostojny wygląd. Rozdzielenie się było więc środkiem ostrożności, który mógł uchronić ich przed krzywdą ze strony ludzi.

Jednakże Jakub (pokój z nim) nie chciał, aby jego synowie myśleli, że ta rada może odwrócić to, co Bóg już postanowił. Dlatego natychmiast dodał: „Lecz nie mogę wam niczego od Boga oddalić" — to znaczy: moja rada i wasze rozdzielenie się nie zmieni wyroku Boga ani nie przyniesie wam korzyści wbrew Jego woli. Jeśli Bóg coś postanowił, to się stanie, niezależnie od przyczyn. „Zaprawdę, rozstrzygnięcie należy wyłącznie do Boga" — On sam decyduje o wszystkim, nikt nie ma udziału w Jego władzy i nikt nie może zmienić Jego wyroku.

Następnie Jakub (pokój z nim) nauczył swoich synów właściwej postawy serca: „Na Nim polegałem" — czyli zawierzyłem Mu całkowicie we wszystkich moich sprawach, „i na Nim niech polegają ci, którzy pokładają ufność" — to znaczy, że każdy, kto pragnie prawdziwego dobra, powinien zawierzyć Bogu, a nie środkom i przyczynom. Środki ostrożności są dozwolone, ale serce musi być zwrócone wyłącznie do Boga.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Podejmowanie środków ostrożności nie jest sprzeczne z ufnością Bogu — człowiek powinien korzystać z dozwolonych przyczyn, ale jednocześnie pokładać nadzieję wyłącznie w Bogu. To jest esencja islamskiej wiary: działanie sercem i ciałem razem.
2. Całkowite poddanie się woli Boga — werset uczy nas, że żadne ludzkie starania nie zmienią wyroku Boga. To buduje w sercu wierzącego pokorę i akceptację tego, co Bóg postanowił.
3. Troska ojca o dzieci — Jakub (pokój z nim) okazał swoją miłość i troskę o bezpieczeństwo synów, co pokazuje, że islam zachęca do dbałości o rodzinę i udzielania mądrych rad.
4. Prawdziwa ufność (tawakkul) jest cechą wierzących — kto pokłada ufność w Bogu, nie jest zawiedziony, ponieważ Bóg wystarcza swoim sługom. To zachęca nas do wzmacniania naszej relacji z Bogiem i polegania na Nim w każdej sytuacji.
5. Jedność celu nie wymaga zawsze jedności formy — czasem rozdzielenie się jest mądrzejsze dla osiągnięcia wspólnego dobra, co uczy nas elastyczności w podejmowaniu decyzji.