Сураи Йусуф Оят 67 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Эй писарони ман, аз як дарвоза дохил нашавед; аз…

Йусуф · 67/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ ۖ وَمَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ۝٦٧

🔤 Transliteration

Wa qaala yaa baniyya laa tadkhuloo mim baabinw waa hidinw wadkhuloo min abwaabim mutafarriqah; wa maaa ughnee `ankum minal laahi min shai`in; inil hukmu illaa lillaahi `alaihi tawakkaltu wa `alaihi fal yatawakkalil Mutawakkiloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфт: «Эй писарони ман, аз як дарвоза дохил нашавед; аз дарвозаҳои гуногун дохил шавед. Ва ман қазои Худоро аз сари шумо дафъ натавонам кард ва ҳеҷ фармоне ғайри фармони Худо нест. Бар Ӯ таваккал кардам ва таваккалкунандагон бар Ӯ таваккул кунанд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ»: дарҳои гуногун ва пароканда.

— «أُغْنِي»: ман рафъ намекунам, манфъат намерасонам, яъне ман наметавонам чизеро аз шумо дур ё наздик кунам.

— «الْحُكْم»: ҳукм, қазо ва фармон.

— «تَوَكَّلْتُ»: такя кардам, эътимод бастам.

— «الْمُتَوَكِّلُونَ»: такякунандагон, эътимодкунандагон.

Тафсири оят:

Яъқуб (алайҳис-салом) ба писаронаш гуфт: «Эй фарзандони ман! Вақте ба Миср ворид мешавед, ҳама аз як дарвоза дохил нашавед, балки аз дарвозаҳои гуногун ва пароканда ворид шавед». Ӯ ин тавсияро дод, то ки чашми бад ба онҳо нарасад ва аз як ҷо гирифтор нашаванд, зеро онҳо ҷавонони зебо ва қувватманд буданд ва мардум ба онҳо назар мекарданд. Аммо Яъқуб дар ҳамон вақт илова кард, ки ин тадбири ман наметавонад ҳеҷ чизеро аз қазои Худо тағйир диҳад ва ҳеҷ зарару нафъеро, ки Худо хостааст, аз онҳо дур ё наздик кунад. Ҳукм ва фармон танҳо аз они Худост, Ӯст ки ҳама корҳоро тақдир мекунад. Ман дар ҳамаи корҳоям танҳо ба Худо такя кардам ва эътимод бастам, ва бояд ҳамаи такякунандагон низ танҳо ба Ӯ такя кунанд ва корҳои худро ба Ӯ бисупоранд.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро таълим медиҳад, ки дар корҳои зиндагӣ тадбир ва эҳтиёт кардан лозим аст, аммо бояд донистем, ки тадбир танҳо восита аст ва тақдир танҳо ба дасти Худост.

— Яъқуб (алайҳис-салом) намунаи падари дилсӯз ва ғамхор аст, ки фарзандони худро аз зарар ҳушдор медиҳад ва онҳоро ба Худо тавсия мекунад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамаи корҳои худро ба Худо бисупорем ва дар ҳама ҳол ба Ӯ такя кунем, зеро танҳо Ӯ ҳукмкунанда ва тадбиркунандаи ҳақиқӣ аст.

— Ин оят дили инсонро ба тавҳид ва ихлос наздик мекунад ва моро аз таваккул ба ғайри Худо бозмедорад.

— Ва ин оят ба мо мефаҳмонад, ки имон ба қазои Худо ва таваккул ба Ӯ сабаби оромии дил ва устувории инсон дар ҳаёти дунё мегардад.

📜 Оят 65-69 — Сураи Йусуф

65وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي ۖ هَٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ

Чун бори худро кушуданд, диданд, ки сармояашонро пас додаанд. Гуфтанд: «Эй падар, дар талаби чӣ ҳастем? Ин сармояи мост, ки ба мо пас додаанд. Барои касони худ ғалла биёварем ва бародарамонро ҳифз кунем ва бори шутуре афзун гирем, ки он чӣ дорем, андак аст».

66قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ

Гуфт: «Ҳаргиз ӯро бо шумо намефиристам, то бо ман ба номи Худо паймоне бибандед, ки назди манаш бозмеоваред. Магар он ки ҳама гирифтор шавед». Чун бо ӯ аҳд карданд, гуфт: «Худо бар он чӣ мегӯем, гувоҳ аст!»

67وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ ۖ وَمَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ

68وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِي عَنْهُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا ۚ وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

Чун аз ҷое, ки падар фармон дода буд, дохил шуданд, ин кор дар баробари иродаи Худо судашон набахшид. Танҳо ҳоҷате дар замири Яъқуб буд, ки онро ошкор сохт, зеро ӯро илме буд, ки Худ ба ӯ омӯхта будем, вале бештари мардум намедонанд.

69وَلَمَّا دَخَلُوا عَلَىٰ يُوسُفَ آوَىٰ إِلَيْهِ أَخَاهُ ۖ قَالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Чун бар Юсуф дохил шуданд, бародарашро назди худ ҷой дод. Гуфт: «Ман бародари ту ҳастам. Аз коре, ки инҳо кардаанд, андӯҳгин мабош».

← Оят 66 📖 Йусуф Оят 68 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

67Оят

Тарҷума — Йусуф 67

Сураи Йусуф Оят 67 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Эй писарони ман, аз як дарвоза дохил нашавед; аз…

Сураи Оят 67/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 65–69. Ба Тоҷикӣ: Русский.