Surah Yusuf — Talata 68

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ – mula sa mga pintuan na pinag-utos ng kanilang ama na pumasok sila, na magkakahiwalay at hindi sa iisang pintuan.
• مَا كَانَ يُغْنِي – hindi makapipigil o makapagdudulot ng anumang pakinabang laban sa kagustuhan ni Allah.
• حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا – isang pangangailangan sa puso ni Ya’qub na kanyang tinupad, na ito ay ang kanyang habag at pag-aalala sa kanyang mga anak.
• لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ – tunay na siya ay may malawak na kaalaman sa aming itinuro sa kanya.

Interpretasyon ng Talata:

At nang pumasok ang mga anak ni Ya’qub sa Ehipto mula sa magkakahiwalay na mga pintuan, ayon sa utos ng kanilang amang si Ya’qub, ang pagpasok na ito ay hindi makapipigil sa anumang itinakda ni Allah para sa kanila, ni hindi nito maiaalis ang anumang kapalaran na nakatakda sa kanila. Subalit ito ay isang pagnanais lamang sa puso ni Ya’qub na kanyang ipinahayag at tinupad, dahil sa kanyang matinding habag at pagmamahal sa kanyang mga anak, at sa kanyang pag-aalala na baka sila ay tamaan ng masamang mata dahil sa kanilang kagandahan at pagkakabuklod-buklod. Si Ya’qub ay isang taong may malalim na kaalaman sa aming itinuro sa kanya tungkol sa pananampalataya sa kapalaran at sa paggawa ng mga paraan (sunnah ng mga propeta), ngunit ang karamihan sa mga tao ay hindi nakakaalam ng mga karunungan at mga lihim na ito, at hindi nila nauunawaan ang mga layunin ng mga gawain ng mga propeta.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang paggawa ng mga pinahihintulutang paraan (tulad ng pag-iingat at pagpaplano) ay hindi sumasalungat sa pananampalataya sa kapalaran; bagkus, ito ay bahagi ng katuruan ng Islam, sapagkat ang propetang si Ya’qub ay nag-utos sa kanyang mga anak na pumasok nang magkakahiwalay bilang pag-iingat, samantalang siya ay lubos na naniniwala na walang mangyayari maliban sa itinakda ni Allah.
• Ang pagmamahal at pag-aalala ng isang ama sa kanyang mga anak ay isang likas na ugali na hindi sinasalungat ng relihiyon, at ito ay maaaring maging dahilan ng paggawa ng mabubuting hakbang para sa kanilang kaligtasan.
• Ang tunay na kaalaman ay yaong nagmumula sa Allah, at ang mga propeta ay may mga karunungan na hindi alam ng karamihan sa mga tao; kaya nararapat na tayo ay magpakumbaba at huwag husgahan ang mga gawain ng mga matatalino at mga may kaalaman sa relihiyon.
• Ang pagkakaiba ng mga tao sa pang-unawa at kaalaman ay isang katotohanan, at ang mga may kaalaman ay dapat maging matiyaga sa pagpapaliwanag ng katotohanan sa mga hindi nakakaalam, nang may karunungan at magandang pamamaraan.