Surja Jusuf — Ajet 96

Kuptimet e fjalëve:

• el-Beshîr – lajmëtari i mirë, ai që sjell lajmin e gëzueshëm.
• el-kamîs – këmisha (e Jusufit a.s.).
• fartedde – u kthye, u bë përsëri.
• basîran – shikues, i shëruar nga verbëria.

Tefsiri i ajetit:

Kur mbërriti lajmëtari që i solli lajmin e gëzueshëm Jakubit a.s. se Jusufi është gjallë, ai e hodhi këmishën e Jusufit mbi fytyrën e tij. Me lejen e Allahut, Jakubi u shërua nga verbëria dhe përsëri fitoi shikimin. Në atë moment, i mbushur me gëzim e mirënjohje ndaj Zotit, ai u tha atyre që ishin prezent: "A nuk ju thashë unë se di nga Allahu atë që ju nuk e dini?" – duke iu referuar shpresës së tij të fortë në mëshirën e Allahut dhe besimit të tij se Allahu do t'ia kthejë Jusufin, edhe pse kishin kaluar shumë vite dhe të gjitha rrethanat dukeshin të pashpresa.

Mësimet dhe dobitë nga ajeti:

1. Durimi dhe shpresa e mirë te Allahu – Jakubi a.s. nuk e humbi kurrë shpresën në mëshirën e Allahut, edhe pse vuajtja e tij zgjati shumë. Kjo na mëson se besimtari nuk duhet të dëshpërohet kurrë nga mëshira e Allahut, sado të vështira të jenë rrethanat.
2. Allahu i përgjigjet lutjes së sinqertë – Shërimi i syve të Jakubit me prekjen e këmishës së Jusufit ishte një mrekulli nga Allahu, që tregon se Ai i përgjigjet lutjeve të robërve të Tij të sinqertë dhe i shpërblen ata për durimin e tyre.
3. Dituria e Allahut është mbi diturinë e njeriut – Njeriu sheh vetëm sipërfaqen e gjërave, por Allahu e di të fshehtën dhe të ardhmen. Besimtari duhet t'i mbajë mend këto fjalë të Jakubit a.s. dhe t'i referohet Allahut në çdo gjendje.
4. Gëzimi pas vuajtjes – Ky ajet tregon se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi dhe se Allahu ia kthen gëzimin robërve të Tij të duruar, ashtu siç ia ktheu Jakubit shikimin dhe djalin e tij pas një ndarjeje të gjatë.