سوره یوسف — آیه 96

معانی کلمات:

• بشیر: مژده‌آور، کسی که خبر خوش می‌آورد.
• ألقاه: آن را انداخت (اشاره به پیراهن یوسف).
• فارتدّ: پس بازگشت و دوباره به دست آورد.
• بصیرًا: بینا، دارای قدرت بینایی.

تفسیر آیه:

هنگامی که آن مژده‌رسان (برادر یوسف که پیراهن را آورده بود) رسید، پیراهن را بر چهره‌ی یعقوب انداخت و ناگهان دیدگان او که از شدت اندوه بر یوسف نابینا شده بود، دوباره بینا گردید و روشنایی به چشمانش بازگشت. یعقوب در آن لحظه که سرشار از شادی و ایمان بود، به فرزندان و اطرافیانش که از ناامیدی سخن می‌گفتند، فرمود: «آیا به شما نگفتم که من از جانب خداوند چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید؟» او هرگز از رحمت و لطف الهی ناامید نشده بود و یقین داشت که خداوند به او آنچه را که نمی‌داند، خواهد آموخت و فرجی نزدیک خواهد فرستاد. این سخن نشان‌دهنده‌ی عمق ایمان و صبر او در برابر سختی‌ها و اعتماد کاملش به تدبیر الهی است.

فواید و پیام‌های آیه:

• هرگز از رحمت خداوند ناامید نشوید؛ حتی در تاریک‌ترین لحظات زندگی، گشایش الهی نزدیک است.
• صبر و توکل بر خداوند، کلید گشایش مشکلات است؛ یعقوب سال‌ها صبر کرد و سرانجام پاداش آن را دید.
• علم و آگاهی انسان محدود است، اما خداوند به همه چیز آگاه است و بنده‌ی مؤمن باید به این آگاهی الهی اعتماد کند.
• مژده و خبر خوش، حتی پس از سال‌ها انتظار، می‌تواند دل‌ها را زنده کند و امید را بازگرداند؛ این یادآور اهمیت امیدواری در زندگی است.
• ایمان واقعی، در دل‌های پاک و صبور، روشنایی و آرامش می‌آفریند و انسان را به دیدی تازه نسبت به حقایق هستی می‌رساند.