Sure Yûsuf — Ayet 96

Kelime Anlamları:

• Beşîr: Müjdeci, güzel haber getiren kimse.
• Elkâhü: Onu (gömleği) attı, bıraktı.
• İrtedde: Geri döndü, döndü.
• Basîran: Gören, görüşüne kavuşmuş.

Tefsir:

Yüce Allah'ın lütfu ve rahmetiyle, Hz. Yakub'un (a.s.) hasret ateşiyle yanıp tutuştuğu o uzun ayrılık gecesi sona ermişti. Nihayet Hz. Yusuf'un (a.s.) müjdecisi geldi. Bu müjdeci, Hz. Yusuf'un gömleğini getirmişti. Hz. Yakub'un (a.s.) yüzüne o gömleği attığı anda, Allah'ın izniyle gözleri açıldı, yeniden görmeye başladı. Bu, Yüce Allah'ın kudretinin bir tecellisiydi; gözyaşlarıyla ağarmış gözler, bir gömleğin yüzüne sürülmesiyle şifa bulmuştu.

O anda Hz. Yakub (a.s.), etrafındaki aile fertlerine dönerek, daha önce söylediği sözü hatırlattı: "Ben size demedim mi? Ben Allah'tan sizin bilmediğiniz şeyleri bilirim." Evet, o, yıllarca süren ayrılık acısına rağmen Allah'ın rahmetinden asla ümidini kesmemiş, O'nun lütfunun her an tecelli edebileceğini bilmişti. Bu sözüyle hem imanının derinliğini gösteriyor hem de çevresindekilere güzel bir ders veriyordu: Allah'a olan güven ve tevekkül, en karanlık anlarda bile bir umut ışığıdır.

Bu kıssada bizim için büyük bir ibret vardır. Ne kadar zor, ne kadar acı bir durumda olursak olalım, Allah'ın rahmetinden ve yardımından asla ümit kesmemeliyiz. Hz. Yakub'un (a.s.) sabrı ve Allah'a olan derin güveni, sonunda en güzel neticeyi verdi. Bizler de hayatımızda karşılaştığımız sıkıntılarda, bu büyük peygamberin sabrını ve teslimiyetini örnek almalı, Allah'ın her şeye gücü yettiğini asla aklımızdan çıkarmamalıyız. Unutmayalım ki, her zorlukla birlikte bir kolaylık vardır ve Allah, sabredenlerle beraberdir.